พายุหิมะปี 1962 เมื่อเพื่อนบ้านสาวสวยมาขอเนื้อถึงบ้าน

ตอนที่ 8 เนื้อเก้งโง่ช่างเย้ายวนใจ!

6 นาที· 1.3K คำ

เฉินชวนหยุดฝีเท้า

เขายืนนิ่งโดยให้โจวเสวียชิงเกาะอยู่บนหลัง ไม่รีบร้อนเข้าไปใกล้ เพียงเฝ้ามองความเคลื่อนไหวข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ

ไม่นานนัก

ร่างที่กำลังดิ้นอยู่บนหิมะก็เริ่มขยับน้อยลงเรื่อย ๆ แรงดิ้นรนเห็นได้ชัดว่าอ่อนลง

ผ่านไปอีกราวครึ่งนาที

ในที่สุดเจ้าตัวนี้ก็หยุดนิ่งสนิท นอนเหยียดยาวอยู่ในแอ่งหิมะ ไม่ขยับเขยื้อน

“เรียบร้อยแล้ว”

เฉินชวนพูดเสียงเบา

จากนั้นเขาจึงก้าวเดิน เหยียบหิมะนุ่ม ๆ แบกโจวเสวียชิงเข้าไปใกล้ทีละน้อย

เมื่อระยะห่างค่อย ๆ ลดลง

ภาพเบื้องหน้าก็ชัดเจนขึ้น

โจวเสวียชิงนอนเกาะอยู่บนแผ่นหลังอันกว้างของเฉินชวนอย่างว่าง่าย มือทั้งสองโอบคอเขาไว้

เธอชะโงกศีรษะออกมาด้วยความอยากรู้ มองไปข้างหน้าผ่านไหล่ของเฉินชวน

พอมองเห็นเจ้าตัวบนหิมะได้ชัดเจน

ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำของโจวเสวียชิงก็เบิกกว้างทันที เธอเผลออุทานออกมา

“ว้าย เก้งโง่นี่นา”

ตอนนี้

บนผืนหิมะที่ถูกกดจนราบ

มีสัตว์ป่าตัวใหญ่ตัวหนึ่งนอนนิ่งอยู่

ขนทั่วตัวเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง บนหัวมีเขาสองข้างที่ยังโตไม่เต็มที่

มันคือเก้งโง่ที่พบเห็นได้ทั่วไปที่สุดในเทือกเขาต้าเซิงอันหลิ่ง

เก้งโง่ตัวนี้อ้วนท้วนแข็งแรง กะด้วยสายตาแล้วน่าจะหนักอย่างน้อยหลายสิบจิน

ขนบนตัวสะท้อนแสงหิมะเป็นประกายมันวาว

แต่ถึงอย่างนั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป