พายุหิมะปี 1962 เมื่อเพื่อนบ้านสาวสวยมาขอเนื้อถึงบ้าน

ตอนที่ 13 จูบกันก่อนเลย!

6 นาที· 1.4K คำ

ตอนที่เฉินชวนแบกโจวเสวียชิงเดินฝ่าหิมะกลับมา เขาก็เริ่มรู้สึกตัวแล้ว

ผู้หญิงคนนี้ดูบอบบาง สวมเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อหยาบตัวหนา จึงยิ่งดูผอมบางเข้าไปใหญ่

แต่ความจริงแล้ว

รูปร่างภายใต้เสื้อตัวนั้นมีส่วนเว้าส่วนโค้งไม่น้อยเลย

และตอนนี้

ในวินาทีที่เฉินชวนโอบเอวเธอไว้แนบชิด ฝ่ามือสัมผัสผ่านเนื้อผ้า

ความรู้สึกนั้นก็พลันชัดเจนขึ้นหลายเท่า

หัวใจเขาร้อนวูบขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

“ฉินเหมยหลิงนังผู้หญิงสารเลว”

“วัน ๆ ทำตัวเหมือนคุณหนูจากในเมือง แต่เนื้อแท้เน่าเฟะไปหมด”

“ผู้หญิงอย่างเธอเทียบโจวเสวียชิงไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว”

“ชาติที่แล้วฉันคงโดนน้ำมันหมูบดบังตาจริง ๆ ถึงได้ตาบอดใจบอดไปชอบผู้หญิงแบบนั้น ถูกเธอปั่นหัวจนหมุนเป็นลูกข่าง”

“มีผู้หญิงดี ๆ อยู่ตรงหน้าแท้ ๆ แต่กลับไม่รู้จักรักษาไว้”

“ชาตินี้ ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธออีกเด็ดขาด”

เฉินชวนสาบานกับตัวเองในใจ

มือที่โอบเอวโจวเสวียชิงก็กระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ส่วนโจวเสวียชิงที่นั่งอยู่ริมเตียงเตาก็ถึงกับมึนงงไปหมดแล้ว

การกระทำกะทันหันและออกจะฉวยโอกาสของเฉินชวนทำให้เธอลนลาน

ตั้งแต่เกิดมา เธอเคยเจอเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน

จู่ ๆ ก็ถูกผู้ชายตัวโตโอบเข้ามาในอ้อมแขนอย่างไม่คิดปิดบัง

แก้มของโจวเสวียชิงแดงจัดจนแทบมีเลือดหยดออกมา

เธออยากผลักผู้ชายที่ดูรุกเร้าคนนี้ออกไป

แต่

เพิ่งยื่นมือทั้งสองไปแตะหน้าอกเฉินชวน

ยังไม่ทันออกแรง

เฉินชวนก็โน้มหน้าลงมาเสียก่อน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป