ลานสี่ประสาน: ระบบคืนสิบเท่า ของเยอะจนใช้ไม่หมด

ตอนที่ 28 ไล่ฆ่า ตัวไหนก็ไม่ปล่อย

8 นาที· 1.8K คำ

มือที่ปั้งเกิ้งชูอิฐค้างแข็งอยู่กลางอากาศ ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลน

มันเหมือนยังไม่ทันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้สึกเพียงว่าฝั่งซ้ายของใบหน้าเย็นวาบ จากนั้นความเจ็บปวดราวกับถูกคว้านถึงกระดูกก็แล่นเข้ามา!

“อ๊ากกก!!”

ปั้งเกิ้งอ้าปากกรีดร้องเสียงโหยหวนสุดขีด

มันคิดจะยกมือไปดึงดินสอที่ปักอยู่บนใบหน้าออก แต่เพิ่งแตะโดนด้ามดินสอ ความเจ็บปวดรุนแรงก็ทำให้ตัวสั่นไปทั้งร่าง ไม่กล้าออกแรงเลย

“เจ็บ! เจ็บเหลือเกิน!” ปั้งเกิ้งล้มลงกับพื้น กลิ้งไปมาพลางร้องไห้โหยหวนอย่างบ้าคลั่ง

เฉินจื่อไจ้ถอนหายใจ ขาดไปอีกนิดเดียว โอกาสเดียวที่จะสังหารปั้งเกิ้งเพื่อป้องกันตัวอย่างถูกต้องตามกฎหมายก็หลุดมือไปเสียแล้ว...

ต้องยอมรับว่า ตัวเอกทั้งหลายของบ้านลานสี่ด้านล้วนมีดวงชะตาหนุนหลังอยู่จริง ๆ

หวังต้าหลง น้อยสี่ และเอ้อเหมาที่กำลังจับตัวเฉินจื่อไจ้ไว้ต่างตกใจจนรีบปล่อยมือ แล้วคลานถอยหลังหนีอย่างทุลักทุเล

ปกติพวกเขาก็แค่แย่งขนมกันหรือตีกันเท่านั้น เคยเห็นที่ไหนว่ามีคนใช้ดินสอแทงทะลุแก้มคนเป็น ๆ แบบนี้!

เมื่อครู่เกือบแทงโดนคอหรือขมับแล้ว อย่างแย่ที่สุดก็ลูกตานั่นแหละ!

“คนบ้า! เขาเป็นคนบ้า!” หวังต้าหลงตกใจจนเสียงเพี้ยน

เฉินจื่อไจ้ลุกขึ้นจากพื้น

เขาไม่มีทีท่าว่าจะหยุดมือแม้แต่น้อย คว้าดินสอขึ้นมาหลายแท่งแล้วพุ่งเข้าใส่หวังต้าหลงทั้งสามคนทันที!

“เข้ามาสิ! เอาอีกสิ!”

เฉินจื่อไจ้ตะโกนลั่น พลางใช้ดินสอในมือแทงใส่แขนและหน้าอกของหวังต้าหลงอย่างไม่เลือกเป้า!

หวังต้าหลงยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาป้องกันตามสัญชาตญาณ

“ฉึก!”

เสียงทึบดังขึ้นอีกครั้ง ดินสอแท่งหนึ่งแทงทะลุฝ่ามือของหวังต้าหลง ด้ามไม้หักคาอยู่ข้างใน เหลือปลายแหลมโผล่ออกมาครึ่งท่อน!

“มือฉัน!” หวังต้าหลงเจ็บจนล้มก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น กุมฝ่ามือที่เลือดไหลทะลักไว้พลางร้องไห้โฮ

น้อยสี่กับเอ้อเหมาที่อยู่ข้าง ๆ ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ หันหลังวิ่งหนีไปคนละทางของตรอก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป