ติ๊ง!
ในช่วงไม่กี่วินาทีสุดท้ายก่อนนับถอยหลังเชื่อมไมค์จะหมดลง จู่ ๆ ก็มีเอฟเฟกต์ของขวัญสว่างวาบขึ้นกลางห้องไลฟ์
【ผู้ใช้ 0471 ส่งรถสปอร์ต ×1!】
ทันทีที่เอฟเฟกต์รถสปอร์ตคันนั้นขับผ่านหน้าจอ รถคันที่สอง คันที่สาม และคันที่สี่ก็ปรากฏขึ้นต่อเนื่องกัน จนสุดท้ายหยุดอยู่ที่สิบคันพอดี
【ผู้ใช้ 0471 ส่งรถสปอร์ต ×10!】
ดวงตาเย่ไคเป็นประกายขึ้นมาทันที
“ขอบคุณพี่ใหญ่ผู้ใช้ 0471 สำหรับรถสปอร์ตสิบคันนะครับ พี่ใหญ่ใจป้ำ สุขภาพร่างกาย... เอ่อ”
พูดไปได้ครึ่งเดียว เย่ไคก็นึกขึ้นได้ว่าร่างกายของพี่ใหญ่คนนี้คงไม่ค่อยสู้ดีนัก คำอวยพรที่เกือบหลุดจากปากจึงหักเลี้ยวกลางคัน “ขอให้พี่ใหญ่มีจิตใจแจ่มใสอยู่เสมอ สัญญาณเน็ตระหว่างโลกคนเป็นกับโลกคนตายลื่นไหล ไม่มีวันหลุดนะครับ!”
ทุกคนในห้องไลฟ์: “???”
“บ้าเอ๊ย มีจิตใจแจ่มใสอยู่เสมอเนี่ยนะ!”
“คำอวยพรนี่เพิ่งเปลี่ยนเมื่อกี้ใช่ไหม สตรีมเมอร์!”
“เดี๋ยวนะ พวกนายยังมีอารมณ์มาล้อเล่นอีกเหรอ? ประเด็นไม่ใช่ว่าบัญชีที่ตายไปปีเศษแล้วนี่ส่งรถสปอร์ตให้สตรีมเมอร์สิบคันจริง ๆ หรอกเหรอ?”
“เงินมาจากไหน?”
“ใครล็อกอินบัญชี?”
“แพลตฟอร์ม รีบไปตรวจสอบยอดเงินเลย บัญชีคนตายส่งของขวัญออกมาแล้ว!”
“นี่มันไม่ใช่อุบัติเหตุระหว่างไลฟ์แล้ว นี่มันฉ้อโกงทางการเงินจากปรโลกชัด ๆ!”
หลังเอฟเฟกต์ของขวัญหายไป เวลาตรงมุมขวาบนของหน้าจอเชื่อมไมค์ก็เริ่มเดินต่อ รถสปอร์ตสิบคันตามกฎของเย่ไคที่คิดคันละสามนาที เท่ากับต่อเวลาได้ครึ่งชั่วโมงพอดี
ปลายสายเงียบไปหลายวินาที
“ตอนนี้... ได้หรือยัง?”
เสียงไร้ชีวิตนั้นดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงไร้ความรู้สึก ราวกับสิ่งที่เพิ่งส่งไปไม่ใช่รถสปอร์ตสิบคัน แต่เป็นกระดาษไร้ค่าที่หยิบโยนทิ้งไปเฉย ๆ
“ได้สิครับ ได้แน่นอน!”
ท่าทีของเย่ไคอบอุ่นขึ้นหลายระดับในพริบตา “พี่ใหญ่ ถ้าใจกว้างแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จบแล้วครับ อย่าว่าแต่คุยกันครึ่งชั่วโมงเลย ถ้าแพลตฟอร์มไม่ล็อกยอดเงิน พี่สตรีมเมอร์อยู่คุยกับพี่จนเช้าก็ยังได้!”
“【หมาแคล่วคล่องแห่งขุนเขา】: สุดท้ายก็ต้องใช้เงินอยู่ดี จะเป็นหรือตายไม่สำคัญแล้ว”