เวลา 02:47 น.
บริเวณรอบนอกเส้นทางอ้าวไท่ ห่างจากทางเข้าเส้นทางเก่าไม่ถึง 2 กิโลเมตร ถูกแสงไฟฉุกเฉินสีแดงสลับน้ำเงินส่องสว่างไปทั่วแล้ว
รถตำรวจจอดขวางอยู่สองข้างทางเรียงต่อกันเป็นแถว
รถกู้ภัย รถดับเพลิง และรถพยาบาลจอดเรียงรายอยู่ด้วยกัน ฝนกระหน่ำลงบนหลังคารถกับกระจกหน้ารถ เกิดเสียงเปาะแปะถี่รัว ไฟส่องสว่างที่ติดตั้งขึ้นชั่วคราวทำให้บริเวณใกล้เคียงสว่างราวกับกลางวัน
แนวกั้นหลายเส้นขึงขวางจากถนนฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่ง
ตำรวจสวมเสื้อกันฝนยืนอยู่ด้านในแนวกั้น คอยไล่ฝูงชนที่ยังพยายามเบียดเข้ามาข้างหน้า พร้อมกับถือโทรโข่งประกาศเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ทุกคนถอยไปด้านหลัง!”
“พื้นที่ด้านหน้าถูกปิดแล้ว อย่าเข้าใกล้ปากทางขึ้นเขา!”
“ฝนตกหนัก สภาพภูเขาไม่มั่นคง คนที่มามุงดูถอยออกไปนอกแนวกั้นเดี๋ยวนี้!”
แต่คนที่มาถึงที่นี่มีมากเกินไปจริง ๆ
ตอนแรกมีแค่ชาวบ้านแถวนั้น
ต่อมาก็มีคนรักกิจกรรมกลางแจ้ง สตรีมเมอร์สายสื่อออนไลน์ที่พอได้ข่าวก็รีบมา รวมถึงคนที่ขับรถข้ามคืนมาจากพื้นที่รอบ ๆ
หลังจากนั้น ภาพไลฟ์ของเย่ไคก็ถูกตัดคลิปไปเผยแพร่ตามแพลตฟอร์มต่าง ๆ ผู้คนเริ่มรู้กันมากขึ้นว่ามีทีมหนึ่งติดอยู่บนเส้นทางอ้าวไท่ แถมยังมีสตรีมเมอร์ที่สภาพจิตใจดีเยี่ยมคนหนึ่งกำลังไลฟ์จับผีอยู่บนเขา
ถนนสองข้างทางที่มุ่งไปยังทางเข้าเส้นทางเก่ามีรถจอดเต็มไปหมด ทั้งรถเล็กและรถใหญ่
มองไปทางไหนก็เห็นแต่ร่ม เสื้อกันฝน และโทรศัพท์ที่ชูขึ้นสูง
ต่อให้ตำรวจขยายแนวกั้นออกไปแล้วถึงสองครั้ง ก็ยังขวางคนที่ทยอยมาถึงไม่ไหว
“จริงเหรอ มีคนหายตัวไปบนเขาจริง ๆ เหรอ?”
“ไม่ใช่แค่คนเดียวนะ ได้ยินว่าทั้งทีมติดอยู่ข้างในเลย!”
“เมื่อกี้ในไลฟ์ไม่ได้ช่วยกลับมาได้สองคนเหรอ?”
“ยังมีนักศึกษาหญิงอีกคนที่ยังหาไม่เจอ!”
“เห็นเงานั่นไหม ยืนอยู่ข้างหลังพวกสตรีมเมอร์น่ะ คนที่อยู่ตรงนั้นมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น มีแต่กล้องไลฟ์ที่ถ่ายติด!”
“สตรีมเมอร์จ้างคนมาแสดงหรือเปล่า?”
“จะไปหานักแสดงที่ไหนมาเล่นผีให้แกในอากาศแบบนี้ แถมต้องขึ้นเส้นทางอ้าวไท่อีก?”
“ตำรวจมากันหมดแล้วนะ กล้าเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชนดังขึ้นสลับกันไปมา
เสียงฝนดังเกินไป
ทุกคนต้องตะโกนถึงจะได้ยินกัน