สตรีมเมอร์ มังกรตัวนั้นก็เป็นนักแสดงที่จ้างมาด้วยเหรอ?

ตอนที่ 32 พูดงึมงำอะไรของนาย? ส่งของขวัญมาหน่อยสิ!

8 นาที· 1.9K คำ

เสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมาจากด้านข้างอย่างไม่รู้กาลเทศะ

สวี่เหยียน: “!!!”

หลิวฮ่าว: “!!!”

ทั้งคู่สะดุ้งจนแทบกระโดดตัวลอย

ไฟฉายหันไปทางต้นเสียงอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางหมอกหนาทึบ เย่ไคห้อยอุปกรณ์ไลฟ์สดไว้ที่อก เสื้อผ้าเปียกโชกตั้งแต่หัวจดเท้าราวกับเพิ่งถูกงมขึ้นมาจากแม่น้ำ มือหนึ่งถือโทรศัพท์ อีกมือถือไม้ท่อนหนึ่งที่ไม่รู้ไปเก็บมาจากไหน เขามองทั้งคู่ด้วยสายตาเหมือนกำลังมองคนบ้า

“?”

เย่ไคเหลือบมองท่าทางที่ทั้งสองกอดกันแน่น

จากนั้นก็เงยหน้ามองสายฝนที่เทกระหน่ำ

สีหน้าพิลึกขึ้นเรื่อย ๆ

“ฝนตกหนักขนาดนี้ ไม่ยอมนอนในเต็นท์ ออกมาข้างนอกเพื่อเรียนรู้การเป็นฉู่ยวี่สวินกันหรือไง?”

อากาศเงียบกริบ

หลิวฮ่าวอ้าปากค้าง

สวี่เหยียนก็งงไปเหมือนกัน

ความน่าขนลุก ความสิ้นหวัง และความหวาดกลัวที่สะสมมาตลอดทาง ถูกประโยคเดียวบดขยี้ไปครึ่งหนึ่งอย่างไม่เหลือชิ้นดี... ความรู้สึกเหมือนเพิ่งขึ้นสวรรค์แล้วร่วงลงนรกในพริบตา คงประมาณนี้แหละ

ส่วนในห้องไลฟ์สด หัวเราะกันจนแทบคลั่งทันที

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!”

“สตรีมเมอร์ อย่ามาทำลายบรรยากาศสิวะ!”

“เมื่อกี้เขาเกือบกอดกันเขียนพินัยกรรมแล้วนะ!”

“ผีร้าย: ฉันปูเรื่องมาตั้งนาน ในที่สุดก็ถึงคิวแกออกมาปล่อยมุกเหรอ?”

“ไม่ใช่ สตรีมเมอร์ นายให้เกียรติงานของคนอื่นหน่อยได้ไหม!”

“ผีผู้หญิงตามมาตั้งสิบนาที กว่าจะทำให้พวกเขากลัวจนขยับไม่ไหว เตรียมจะลงมือแล้วแท้ ๆ นายดันโผล่มาพูดฉู่ยวี่สวินเนี่ยนะ?”

“นี่มันก่อกวนชัด ๆ!”

“ผีร้ายกำลังหลอกคนอยู่ นายมาขัดจังหวะเขาทำไมล่ะ?”

เย่ไคกวาดตามองข้อความในห้องไลฟ์สด ไม่เห็นของขวัญชิ้นใหญ่สักชิ้นก็ละสายตากลับมา ไม่ได้สนใจพวกนั้นหรอก มีแต่คำพูดของพวกกระจอก ดูไปก็ไม่มีประโยชน์

จากนั้นเย่ไคก็หันไปมองทั้งสองคนที่ยังกอดกันอยู่ตรงหน้า

“สรุปพวกนายออกมาทำอะไรกัน?”

หลิวฮ่าวกำลังจะอธิบาย

แปะ...

ในหมอกหนาทึบด้านหลังทั้งสามคน

เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้ง

สีหน้าของสวี่เหยียนกับหลิวฮ่าวที่เพิ่งผ่อนคลายลงได้ไม่นาน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป