ให้สืบคดี เธอมาแชร์ประสบการณ์อาชญากรรมเนี่ยนะ?

ตอนที่ 36 ใครกันที่เหมือนใคร?

6 นาที· 1.5K คำ

กองบังคับการเมืองเจียงเฉิง ห้องสอบสวน

แสงจ้าขาวซีดของหลอดนีออนสาดลงบนเก้าอี้สแตนเลสตรงกลาง

ผู้ต้องสงสัยที่ถูกจับกลับมานั่งอยู่ตรงนั้น

ชายคนนี้ชื่อเฉินหู่

ข้อมูลระบุว่าเขาเป็นผู้ต้องโทษคดีชิงทรัพย์หลายครั้ง เพิ่งย้ายมาจากต่างถิ่นเข้ามาในเมืองเจียงเฉิงเมื่อครึ่งปีก่อน

แต่กู้ถิงเชินรู้ดีว่า ประวัติชุดนี้ต้องถูกใครบางคนปลอมแปลงขึ้นมาแน่

โจรชิงทรัพย์ตัวจริง ไม่มีทางมีท่วงท่าการเคลื่อนไหวที่แม่นยำและความสามารถในการหลบเลี่ยงการสืบสวนแบบนั้นแน่

หลังกระจกทางเดียว จ้าวหมิงร้อนใจเหมือนมดบนกระทะร้อน

“ผู้กองกู้ ไอ้หมอนี่เข้าไปสี่ชั่วโมงแล้ว ไม่ยอมคายออกมาสักคำ”

จ้าวหมิงมองดูชายที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่ข้างใน

“กระดูกแข็งเหลือเกิน เรายังสืบไม่ได้เลยว่ามันติดต่อกับใคร”

กู้ถิงเชินไม่ตอบ

เขาผลักประตูห้องสอบสวน เดินเข้าไป

ดึงเก้าอี้ออกมานั่ง

โยนรูปถ่ายปึกหนึ่งลงตรงหน้าเฉินหู่

“เฉินหู่ ผู้ต้องหาพยายามลักพาตัวและทำร้ายเจ้าพนักงาน” น้ำเสียงของกู้ถิงเชินเย็นเยียบ แฝงด้วยอำนาจที่ไม่อาจขัดขืน

“รวมหลายข้อหา พอให้แกนั่งเย็บผ้าในคุกได้สิบปี”

กู้ถิงเชินชี้ไปที่รูปถ่ายรถตู้ที่พังยับเยิน

“บอกมาสิ ใครจ้างแกมา ผู้ติดต่ออยู่ที่ไหน”

เฉินหู่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองกู้ถิงเชินที่นั่งตรงข้าม

แล้วเขาก็ยิ้มแสยะ

“สารวัตร ผมไม่รู้ว่าคุณพูดถึงอะไร”

น้ำเสียงของเฉินหู่ยียวนกวนประสาท ราวกับหมูที่ไม่กลัวน้ำร้อน

“ผมแค่ช่วงนี้เงินฝืด เห็นเด็กคนนั้นแต่งตัวดี เลยอยากหาเงินใช้หน่อย”

“ไม่มีใครจ้างผมมา ผมก็ไม่มีผู้ติดต่อ ผมทำคนเดียว”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป