ให้สืบคดี เธอมาแชร์ประสบการณ์อาชญากรรมเนี่ยนะ?

ตอนที่ 22 นี่มันสามัญสำนึกของใคร?!

7 นาที· 1.6K คำ

บรรยากาศในห้องทำงานของกลุ่มเฉพาะกิจพิเศษกดดันจนน่าขนลุก

เป็นเวลาตีสามแล้ว

เสี่ยวหวังจากฝ่ายเทคนิคนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เสียงคีย์บอร์ดดังเปรี๊ยะ

ข้างมือเขามีสายดาต้าหลายเส้นหลายรุ่นวางอยู่

กลางโต๊ะคืออุปกรณ์จิ๋วสีดำที่เพิ่งถอดมาจากใต้เคาน์เตอร์เก็บเงินของร้านสะดวกซื้อ

เสี่ยวหวังร้อนรนจนเหงื่อท่วมศีรษะ เขาเพิ่งเปลี่ยนสายแปลงสัญญาณเส้นที่สี่ จอคอมพิวเตอร์ก็ยังคงเด้งกรอบสีแดงแสบตาขึ้นมา

"ไม่สามารถระบุอุปกรณ์นี้ได้"

จ้าวหมิงถือชาเข้มถ้วยหนึ่ง ยืนถอนหายใจอยู่ด้านหลังเสี่ยวหวัง

"ผู้กองกู้ เจ้านี่มันประหลาดเกินไปแล้ว" เสี่ยวหวังหันหน้ามา เส้นเลือดในตาข่ายเต็มไปหมด "เมื่อกี้ผมใช้เอกซเรย์สแกนทะลุเข้าไปดู ข้างในไม่มีแม้แต่ชิปเก็บข้อมูลธรรมดา"

"ไม่มีชิปเก็บข้อมูล?" จ้าวหมิงชะงัก "งั้นเขาเสียบไว้ใต้เคาน์เตอร์เก็บเงินสามวิ จะเอาอะไร?"

"นี่แหละคือจุดที่ผิดหลักวิทยาศาสตร์ที่สุด" เสี่ยวหวังเกาหัวที่มีผมบางอยู่แล้ว "ไม่มีโมดูลบลูทูธใด ๆ แล้วก็ไม่มีอแดปเตอร์ไวไฟด้วย มันไม่มีแหล่งปล่อยสัญญาณเลย"

ตำรวจหนุ่มอีกหลายคนในห้องทำงานก็กรูเข้ามา ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"หรือจะเป็นอุปกรณ์ส่งสัญญาณแบบตั้งเวลา?"

"ไม่มีทาง ไม่มีอแดปเตอร์จะส่งยังไง?"

กู้ถิงเชินยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงาน ในมือถือแผนที่เส้นทางการโจมตีของร้านสะดวกซื้อ เขาไม่ได้พูด ดวงตาคมล้ำจ้องไปที่แผนที่เมืองเจียงเฉิงบนผนัง

ร้านสะดวกซื้อเจ็ดแห่ง วิธีการก่อเหตุเหมือนกัน

คนพวกนี้ต้องไม่มาเพื่อเอาเงินสดแน่

ที่มุมห้อง ซ่งเชียนเซี่ยนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

เธอคาบเส้นบะหมี่รสเผ็ดอยู่ในปาก มือยังถือมันฝรั่งทอดรสธรรมชาติห่อหนึ่ง กินดังกร้วมกร้ามอย่างเอร็ดอร่อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป