คำสั่งจากวิทยุสื่อสารดังขึ้น กลุ่มเฉพาะกิจพิเศษทั้งหมดก็เคลื่อนไหวทันที
กู้ถิงเชินนำโจวเจิงและหน่วยปฏิบัติการพิเศษอีกหลายนาย มุ่งตรงไปยังห้องพยาบาลภายในที่ชั้นใต้ดินหนึ่ง
ในห้างสรรพสินค้าแบบนี้ ปกติแล้วนอกจากลูกค้าที่หกล้มหรือบาดเจ็บ ก็ไม่มีใครมาที่ห้องพยาบาลเลย
ทางเดินว่างเปล่า มีเพียงหลอดไฟนีออนสีขาวบนเพดานที่ส่งเสียงไฟฟ้าอ่อน ๆ
กู้ถิงเชินทำสัญญาณมือทางยุทธวิธี
โจวเจิงยกเท้าขึ้น เตะประตูห้องพยาบาลเปิดออกเสียงดังปัง
ภายในไม่มีการต่อต้านอย่างที่คาดไว้
ห้องทั้งห้องรกรุงรัง เครื่องมือแพทย์กระจัดกระจายเต็มพื้น
หมอหนุ่มคนหนึ่งที่สวมเสื้อกาวน์ขาว ถูกมัดไพล่หลังติดกับมือจับของตู้เก็บของ
ปากยังยัดด้วยผ้าก๊อซทางการแพทย์
เมื่อเห็นตำรวจกรูเข้ามา หมอคนนั้นตื่นเต้นจนน้ำตาแทบไหล ปากร้องเสียงอู้อี้
โจวเจิงรีบสาวเท้าเข้าไปดึงผ้าก๊อซออก
“เกิดอะไรขึ้น?” กู้ถิงเชินมองขวดเปล่าหลายใบที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อทางการแพทย์ฉุนตลบอบอวลในอากาศ
หมอหายใจหอบหนัก สีหน้าซีดขาว
“ครึ่งชั่วโมงก่อน มีผู้ชายใส่หมวกแก๊ปคนหนึ่งบุกรี่เข้ามา”
หมอชี้ไปที่ตู้เก็บของที่เปิดอ้าอยู่
“เขาพูดไม่กี่คำก็ชกผมจนสลบ พอผมฟื้นขึ้นมา เขาก็เปลี่ยนไปใส่ชุดของแผนกทำความสะอาดและหนีไปแล้ว”
กู้ถิงเชินเดินไปที่ตู้เก็บของ
ชุดสำรองของแอร์ทำความสะอาดที่อยู่ในนั้นหายไปแล้ว
บนชั้นข้าง ๆ น้ำยาฆ่าเชื้อทางการแพทย์ความเข้มข้นสูงหลายขวดถูกปัดล้มกระจัดกระจาย
นี่คือต้นตอของกลิ่นที่เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบได้กลิ่น