ประตูห้องทำงานกลุ่มเฉพาะกิจพิเศษถูกจ้าวหมิงลั่นกุญแจจากด้านใน
มู่ลี่ถูกดึงลงมาปิดสนิทแน่นหนา
ภาพจากกล้องวงจรปิดร้านสะดวกซื้อบนจอใหญ่ถูกหยุดไว้แล้ว
ตอนนี้ความสนใจของทุกคนมุ่งไปที่กระดานไวท์บอร์ดขนาดใหญ่กลางห้อง
แผนผังเส้นทางการเงินที่ซ่งเชียนเซี่ยวาดด้วยมือ เส้นสีแดงดำไขว้กันไปมา ดูราวกับใยแมงมุมที่พันกันยุ่งเหยิง
กู้ถิงเชินยืนอยู่หน้ากระดาน กอดอก
สายตาของเขาไล่ตามเส้นแต่ละเส้นอย่างช้า ๆ ละเอียดถี่ถ้วน
จ้าวหมิงและเสี่ยวหวังก็เข้ามาใกล้ ๆ จ้องมองกระดาน
เพียงแต่ดูไปได้ไม่นาน ทั้งคู่ก็รู้สึกวิงเวียนตาลาย
"เสี่ยวซ่ง ที่เธอวาดนี่มันเขาวงกตหรือไง?" จ้าวหมิงขยี้ตา
"ทำไมจากเงินห้าแสนคดีฉ้อโกงวัสดุก่อสร้าง วกไปวนมาเจ็ดแปดตลบ สุดท้ายมาเกี่ยวโยงกับการโอนเงินคดีคนหายได้?"
ซ่งเชียนเซี่ยยังคงถือปากกาไวท์บอร์ดสีแดงไว้ในมือ
เธอกำลังคิดจะแอบกลับไปนั่งเอกเขนกที่โต๊ะทำงานตัวเองต่อ
แต่กู้ถิงเชินเอ่ยปากเรียกเธอไว้เสียก่อน
"ซ่งเชียนเซี่ย มานี่"
น้ำเสียงของชายหนุ่มฟังไม่ออกว่าพอใจหรือไม่พอใจ
"สิ่งที่เธอพบในห้องเก็บแฟ้มเมื่อกี้ ไล่ลำดับให้ทุกคนฟังตั้งแต่ต้นจนจบ"
ซ่งเชียนเซี่ยชะงักเท้า สาปส่งนายทุนใจร้ายในใจ
เธอเดินย้อนกลับมาหน้ากระดานอย่างอืดอาด ใช้ปากกาเคาะวงกลมสีแดงวงบนสุด
"ได้ งั้นฉันจะสรุปให้ฟังสั้น ๆ"
เธอชี้ไปที่วงกลมแดงนั้น
"คดีฉ้อโกงตลาดวัสดุก่อสร้างเมื่อสามปีก่อน ในสำนวนเขียนไว้ชัดเจน ผู้ต้องสงสัยหลอกเงินค่าสินค้าไปห้าแสนแล้วหนี"
"ตำรวจสืบพบว่าเงินห้าแสนนี้เข้าบัญชีส่วนตัวบัญชีหนึ่ง"