บทที่ 23 อุ้งเท้าหมีและหนังสือสกิล
ตามข้อมูลที่ผู้เล่นทดสอบเกมเปิดเผย พื้นที่ป่าลึกที่สุดทางตะวันตกของหมู่บ้านเริ่มต้นคืออาณาเขตของหมีดิน
ที่นั่นเป็นป่าทึบยิ่งกว่าเดิม ต้นไม้ยักษ์สูงเสียดฟ้าแผ่กิ่งก้านบดบังแสงอาทิตย์ มองไกลออกไปคล้ายคลื่นทะเลแห่งพงไพรทอดยาวสุดลูกหูลูกตา
เจียงเหยียนเพิ่งเข้าเขตหมีดินได้ไม่นาน ก็ถูกโจมตีเข้าให้!
“โฮก!!”
หมีดินสีเทาตัวหนึ่งยืนสองขา สูงถึง 3 เมตร พุ่งคำรามเข้าใส่เจียงเหยียน
หลังจากต่อสู้กับราชันเสือกลายพันธุ์มาแล้ว ทั้งสัญชาตญาณการต่อสู้และประสบการณ์ต่อสู้ของเจียงเหยียนก็พัฒนาขึ้นมาก
เมื่อเผชิญหน้ากับการพุ่งเข้าโจมตี เขาขยับตัวหลบไปทางขวาอย่างสุขุม พร้อมยกคทาเวททองแดงขึ้นสูงและร่ายเวทสายฟ้า
ตูม!!
จังหวะที่คนกับหมีพุ่งสวนกัน เจียงเหยียนก็ร่ายเวทเสร็จพอดี
สายฟ้าฟาดลงมาจากฟากฟ้า กระหน่ำใส่หัวหมีดินอย่างรุนแรง
-1687!
ตัวเลขความเสียหายคริติคอลสีแดงฉานลอยขึ้นจากหัวหมีดิน!
“โฮก!!” หมีดินเจ็บจนเดือดดาล ดวงตาทั้งสองพลันแดงก่ำ กรงเล็บหมีตวัดจนเกิดเงาพร่า เจียงเหยียนรีบถอยสุดชีวิตทันที แต่ก็ยังหลบไม่พ้น ถูกหมีดินฟาดหัวดังเพียะ ๆ ไปสองที!
-250
-250
ตัวเลขความเสียหายสองชุดลอยขึ้นจากหัวเจียงเหยียนอย่างเด่นชัด วินาทีนั้นเขาชะงักค้างราวกับคนโง่ ไม่ขยับเขยื้อนอยู่กับที่
【คุณถูกกรงเล็บหมีดินโจมตี เข้าสู่สถานะมึนงง เป็นเวลา 1 วินาที】
ให้ตายสิ!!
เจียงเหยียนมองข้อความแจ้งเตือนของระบบ ทั้งจนใจทั้งร้อนรน แต่ทำได้เพียงมองหมีดินอ้าปากงับหัวเขา!
-350!
ตัวเลขความเสียหายมหาศาลลอยขึ้นมาอีกครั้ง!
ตอนนี้แถบพลังชีวิตของเจียงเหยียนแทบหมดหลอด ส่วนแถบมานาเหลือแค่ 70 กว่าแต้ม!