เจียงอวิ๋นถานมองดูเพชรที่อยู่ตรงหน้าของเธอ ล้วนเป็นเพชรที่ยังไม่ได้เจียระไน จะแลกก็แลกได้ แต่ปริมาณเท่านี้ สำหรับเธอแล้ว น้อยเกินไป
เธอไม่ได้อ้อมค้อมกับฮวาชิว แต่พูดตรง ๆ ว่า "แลกได้ค่ะ แต่ปริมาณเพชรพวกนี้น้อยไป คนที่รับผิดชอบทำเครื่องประดับเพชรของเราตอนนี้ ไม่รู้ลอยไปอยู่ที่ไหนแล้ว เพราะงั้น ชั่วคราวจะยังไม่มีเครื่องประดับเพชรชิ้นใหม่ผลิตออกมา"
ฮวาชิวเข้าใจความหมายของเธอดี "เข้าใจแล้ว ในมิติของฉันยังมีหินพวกนี้อีก ฉันจะเอามาแลกกับมงกุฎ แล้วก็เครื่องประดับที่คุณให้ฉันดูเมื่อกี้ทั้งหมดเลย"
พูดพลาง เธอก็นำเพชรทั้งหมดในมิติที่ยังไม่ได้เจียระไนออกมา
เจียงอวิ๋นถานมองดูเพชรที่กองสูงเท่าภูเขาลูกเล็ก ๆ แล้วก็อดทึ่งในความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรในแดนอสูรอีกครั้ง
เครื่องประดับเพชรที่เธอให้ฮวาชิวดูเป็นเซ็ตทั้งชุด ประกอบด้วยสร้อยคอ ต่างหู กำไลข้อมือ สร้อยข้อมือ และแหวน โดยสร้อยคอและแหวนสามารถถอดแยกชิ้นส่วนได้ เมื่อแยกออกมาแล้วจะเป็นดีไซน์เรียบ ๆ ใส่เดี่ยว ๆ ก็สวย
เจียงอวิ๋นถานสาธิตให้เธอดูรอบหนึ่ง จากนั้นก็ส่งของไปให้ "ฉันดูแล้วคุณไม่มีรูหู จะเอาไปดัดแปลงเป็นอย่างอื่นก็ได้ ไม่งั้นจะตั้งไว้ดูเฉย ๆ ก็ได้นะ"
ฮวาชิวงง "ต้องเจาะรูหูก่อน ถึงจะใส่มันไว้ที่หูเหมือนคุณได้เหรอ"
"ใช่ค่ะ แต่ฉันไม่ค่อยแนะนำให้พวกคุณเจาะหูหรอก พอใส่แล้ว ถ้าโดนคนอื่นแย่ง หูคุณอาจจะเจ็บได้" เจียงอวิ๋นถานคิดแล้วรู้สึกว่าไม่เหมาะสม