เจียงอวิ๋นถานยิงปืนเลเซอร์ใส่จระเข้ทะเลอย่างไม่ยั้งมือ
พวกมันทำลายแนวชายฝั่งมาตลอด เมื่อมาถึงที่นี่แล้ว นางก็ไม่คิดจะปล่อยให้พวกมันรอดกลับไป
ถึงจะฆ่าพวกมันได้ ก็ยังมีสัตว์กลายพันธุ์ลักษณะคล้ายกันแฝงตัวอยู่ แต่จัดการได้ตัวหนึ่งก็ถือว่าลดภัยไปตัวหนึ่ง
สิ่งมีชีวิตพวกนี้เมื่อถูกโจมตี จะส่งเสียงร้องน่าขนลุกออกมาตลอด ฟังแล้วทำให้คนรู้สึกไม่สบายใจ
ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็กำจัดพวกมันไปได้เกินครึ่ง
หลายคนเห็นแล้วก็ใจชื้นขึ้นบ้าง ยังดีที่มีคนสามารถรับมือสัตว์กลายพันธุ์ประหลาดเหล่านี้ได้
ไม่อย่างนั้น พอนึกย้อนไปภายหลังคงรู้สึกเหมือนเงามืดที่สลัดไม่หลุด เพราะสัตว์ประหลาดพวกนี้ไม่เหมือนสัตว์กลายพันธุ์ที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อน ราวกับหลุดออกมาจากสัตว์ร้ายน่าสะพรึงในภาพยนตร์
แต่พวกเขายังไม่ทันดีใจได้นาน ก็เห็นสัตว์กลายพันธุ์ขนาดใหญ่กลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งหน้าสู่ชายฝั่ง
ดำทะมึนปนเขียวครึ้มเป็นผืนเดียว ฝูงชนต้องข่มใจไม่ให้หันหลังวิ่งหนี
เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้ ทุกคนจึงเห็นว่าสัตว์กลายพันธุ์ที่มาใหม่ก็คือปลาประหลาดกลายพันธุ์กับจระเข้ทะเลกลายพันธุ์เหมือนเมื่อครู่
คาดว่าเสียงร้องจากพวกเดียวกันเป็นตัวดึงดูดพวกมันมา
เจียงอวิ๋นถานเห็นดังนั้นก็ยื่นปืนเลเซอร์ในมือให้เสิ่นเฮ่อกุย จากนั้นหยิบออกมาอีกหลายกระบอก ให้เสิ่นเฮ่อกุยแจกต่อให้เจียงอวี้เฟิงกับพวก
ตอนนี้ นางวางใจให้ปืนเลเซอร์อยู่ในมือพวกเขาเพียงชั่วคราว
แทนที่จะไปพนันกับจิตใจมนุษย์ เชื่อว่าอีกฝ่ายจะไม่หันปากกระบอกปืนเลเซอร์ที่นางให้มา มาจ่อที่ตัวนางและพวกพ้อง สู้อย่าเปิดทางให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นตั้งแต่แรกดีกว่า