สาวน้อยน่าสงสารตกในเทพนิยายมืด ถูกโหยหาอย่างบ้าคลั่ง

ตอนที่ 23 เขาตั้งใจให้ฉันเห็นเองต่างหาก เจ้าหมาป่าโง่

6 นาที· 1.3K คำ

ร่างสูงใหญ่ทอดเงาทะมึนลงมา ราวกับปีศาจกินคนที่ขังหยุนซูไว้ภายใน

อ้ายหลี่เค่อยืนตัวตรงอยู่ตรงนั้น ขนตาหลุบต่ำ ดวงตาลึกล้ำจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง

หยุนซูมองเขาด้วยริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาทั้งคู่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา “ฮือ... อย่าเข้ามานะ...”

“หึ”

เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้น จู่ ๆ อ้ายหลี่เค่อก็ก้มตัวลง เอื้อมมือยกเธอขึ้นมา

“อ๊ะ!”

หยุนซูกรีดร้อง มือทั้งสองปัดป่ายทุบตีเขาอย่างสะเปะสะปะ

แต่คราวนี้อ้ายหลี่เค่อคว้าข้อมือเรียวบางของเธอไว้ ป้องกันไม่ให้กรงเล็บข่วนเขาอีก

“ถ้าทำให้ฉันเลือดออกอีก ฉันจะตัดเล็บเธอให้หมด!”

เขาขู่เสียงเข้ม...

......

เห็นว่าเธอเชื่อฟังดี อ้ายหลี่เค่อจึงยิ้มอย่างพอใจ เขาโอบเอวหยุนซูไว้ด้วยมือข้างเดียว แล้วพาเธอเดินออกไป

ความหวาดกลัวที่ไม่รู้ที่มาผุดขึ้นในใจ หยุนซูสั่นเทามากขึ้นเรื่อย ๆ

อาจเป็นสัญชาตญาณของสัตว์ก็ได้ เธอมั่นใจว่าเรื่องที่อ้ายหลี่เค่อกำลังจะทำต่อจากนี้ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่!

“คุณพ่อมดาน... จะพาฉันไปไหน...”

เธอยังอดเอ่ยปากถามไม่ได้ น้ำเสียงสะอื้นหนัก

อ้ายหลี่เค่อส่งเสียงฮึมฮัมอย่างอารมณ์ดี น้ำเสียงอ่อนโยนลงมาก “อืม อีกเดี๋ยวก็รู้เอง”

หยุนซูขยับตัวอย่างกระสับกระส่าย เขายกแขนขึ้น แล้วจับเธอพาดบ่าในคราวเดียว “อย่าขยับ”

“ฮือ ๆ...”

หยุนซูห้อยอยู่บนตัวเขา ร้องไห้ด้วยความหวาดกลัวและน้อยใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป