...
โรซ่าใช้พลังเฮือกสุดท้ายแก้ไขความทรงจำของอ้ายหลี่เค่อ เมื่อเขาตื่นขึ้นมา ความทรงจำชุดใหม่ก็จะเข้ามาแทนที่
บางที ในความทรงจำนั้นอาจมีแม่ของเขาอยู่ด้วย
เขาจะเติบโตขึ้นอย่างมีความสุข
โรซ่าหายไปแล้ว
ร่างของเธอกลายเป็นแสงสีขาว ก่อนจะเลือนหายไปในป่า
หยุนซูจับมืออี๋เซินไว้ด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อย «อย่าเสียใจมากไปเลยนะ»
อี๋เซินขานรับเบา ๆ ดูท่าทางแล้วเขาไม่ได้เศร้ามากจริง ๆ
เขายกมือขึ้นจุมพิตหลังมือของหยุนซู «ช่วงเวลาสุดท้ายนี้ ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณได้ไหม»
หยุนซูกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง...
«หยุนซู คุณเป็นคู่ของผม จะทิ้งผมไปไม่ได้นะ»
...
อี๋เซินจ้องเก๋อเอ่อร์ซือด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ «ไปให้พ้น ไอ้ตัวน่ารำคาญ!»
เก๋อเอ่อร์ซือไม่ยอมถอย «คนที่อยู่เป็นเพื่อนหยุนซู...คือฉัน ถ้าจะมีใครไป ก็ต้องเป็นนาย!»
ทั้งสองทำท่าจะลงไม้ลงมือกัน หยุนซูกัดริมฝีปาก ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้แล้ว «พวกคุณหยุดเถียงกันได้แล้ว...»
...
ท้ายที่สุด เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง อี๋เซินกดเธอไว้พร้อมท่องคาถายืดยาวที่ฟังไม่รู้เรื่อง หลังจากนั้นหยุนซูก็เห็นหัวใจแห่งพนาเข้าไปอยู่ในร่างของเขา