สาวน้อยน่าสงสารตกในเทพนิยายมืด ถูกโหยหาอย่างบ้าคลั่ง

ตอนที่ 29 ต้องให้ฉันอุ้มคุณลงไปไหม

5 นาที· 1.2K คำ

หยุนซูที่กำลังหลับสนิทขมวดคิ้ว ขนตายาวตรงหางตาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ชื้นไปด้วยไอหมอก

.......

ลู่ซือเอินสวมถุงมือสีขาวกลับเข้าที่ ก่อนจะกลับมามีท่าทีเย็นชาเช่นเดิม

“คุณหนูหยุนซู ได้เวลารับประทานอาหารแล้วครับ”

สมองของหยุนซูพร่าเลือนราวกับถูกปกคลุมด้วยหมอก เปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ เปิดขึ้น ก่อนจะนั่งตัวตรงอย่างเชื่องช้า

เธอมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงประตูด้วยความงุนงง “คุณพ่อบ้าน ฉันหลับไปเหรอคะ”

หางตาของชายหนุ่มยังมีรอยแดงจาง ๆ เขาจ้องมองหยุนซูพลางตอบด้วยน้ำเสียงใสเย็น “อาจจะครับ เรียกผมด้วยชื่อก็ได้ ลู่ซือเอิน”

หยุนซูพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ได้ค่ะ ลู่ซือเอิน คุณมาหาฉันมีธุระอะไรเหรอ”

เมื่อครู่เธอไม่ได้ยินสิ่งที่ลู่ซือเอินพูด เขาจึงทวนอีกครั้ง “ผมมาเรียกคุณไปรับประทานอาหารครับ เตรียมมื้อกลางวันไว้ข้างล่างแล้ว องค์ชายกำลังรอคุณอยู่”

“อ๋อ”

หยุนซูยังมึนงงอยู่เล็กน้อย เธอนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนลุกจากเตียง

“ไปกันเถอะค่ะ”

เธอเพิ่งก้าวไปได้ก้าวเดียว ขาก็อ่อนยวบ ร่างทั้งร่างเซไปข้างหน้า “อ๊ะ...”

วินาทีถัดมา แขนข้างหนึ่งก็โอบเอวเธอไว้

เธอแนบอยู่กับแผงอกกว้างของชายหนุ่ม มือกดลงบนเสื้อหางนกกระจอกของเขา “ขะ...ขอบคุณค่ะ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป