ในป่า ร่างบอบบางในเสื้อตัวนอกกว้างใหญ่ที่ไม่พอดีตัวกำลังเดินไปตามทางเล็ก ๆ
เบื้องหลังเธอมีอีกร่างหนึ่งเดินตามมาในระยะห่างพอดี
สายตาของอีริกจับจ้องหยุนซู ท่าทางสบาย ๆ ราวกับกำลังจะไปเที่ยวชมธรรมชาติ
หยุนซูรู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มแทงแผ่นหลัง นิ้วเรียวขาวกำเสื้อที่อยู่ตรงหน้าแน่น เธอไม่กล้าหยุดแม้แต่ชั่วขณะ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงเย็นชาของอีริกก็ดังมาจากด้านหลัง «ฉันว่า...เธอกำลังปั่นหัวฉันอยู่หรือเปล่า?»
หยุนซูสะดุ้งจนตัวสั่น หันกลับไปแล้วฝืนยิ้มออกมา «เปล่านะ»
อีริกจ้องเธอ พลางก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว มุมปากยกเป็นรอยยิ้มเย็นชา «ฉันได้กลิ่นเหม็น ๆ จากตัวเก๋อเอ่อร์ซือแล้ว»
เขาหรี่ตา แล้วจู่ ๆ ก็ยื่นมือมาบีบคอเรียวบางของหยุนซู «เธออยากให้มันจัดการฉันเหรอ?»
«อึก!»
หยุนซูเบิกตากว้าง มือทั้งสองข้างคว้ามืออีริกไว้อย่างหวาดกลัว «มะ...ไม่ใช่นะ...»
น้ำตาหยดลงบนมือของอีริก เขาขมวดคิ้ว ก่อนจะผ่อนแรงลงเล็กน้อย
......
......
ทันใดนั้น เสียงหมาป่าหอนอย่างเกรี้ยวกราดก็ดังขึ้น เงาดำขนาดมหึมาพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว!
อีริกเหลือบมองด้วยแววตาเย็นเยียบ แขนโอบหยุนซูไว้แล้วหมุนตัวอยู่กับที่หนึ่งรอบ
เมื่อเก๋อเอ่อร์ซือโจมตีเข้ามาอีกครั้ง เขาผลักเธอออกไปด้านข้าง «รอฉันอยู่ตรงนี้»
พอหันกลับมา มีดล่าสัตว์ที่เอวก็ถูกชักออกแล้ว แสงคมเย็นวาบฟันตรงเข้าใส่เก๋อเอ่อร์ซือ «ไอ้โง่ อยากตายหรือไง»