มือของหญิงชราทะลุศีรษะเด็กหนุ่มไปโดยไม่แตะโดนแม้แต่น้อย
“เฮ้อ! ร้านเครื่องหอมบูชาที่สืบทอดมาร้อยปีของฉัน คงต้องมาพังเพราะไอ้เด็กเวรนี่แน่!”
หญิงชราถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลันเหลือบไปเห็นเจียงฉือกำลังสบตากับเธอเข้า!
“ธะ...เธอมองเห็นฉันเหรอ?”
เธอพุ่งลอยเข้ามาในพริบตา
ใบหน้าเหี่ยวย่นสีเขียวคล้ำแทบจะแนบติดกับใบหน้าของเจียงฉือ
เจียงฉือยกมือปิดหน้าหญิงชราแล้วผลักออกไป
“ของอยู่ไหน?”
หญิงชราพลันยิ้มหน้าบาน พลางชี้ทางให้เธอ “เชิญทางนี้เลยจ้ะ~”
ห้องแถวข้าง ๆ อีกหลายห้องล้วนเป็นของร้านเครื่องหอมบูชา ปกติเอาไว้เก็บข้าวของสำหรับพิธีเซ่นไหว้
หญิงชราลอยทะลุเข้าไปในห้องหนึ่งอย่างร่าเริง
เห็นเจียงฉือไม่ตามเข้ามา เธอจึงยื่นหัวออกมาครึ่งหนึ่งจากประตูม้วน “รีบเข้ามาสิจ๊ะ!”
เจียงฉือ “……”
“อ้อ จริงสิ เธอยังมีชีวิตอยู่ ต้องเปิดประตูถึงจะเข้ามาได้นะ”
หญิงชราลอยย้อนกลับมา แล้วชี้ไปยังกุญแจที่แขวนอยู่บนผนังร้าน
เจียงฉือหยิบกุญแจลงมา
เด็กหนุ่มผมแดงไม่เงยหน้า “ร้านฉันมีกล้องวงจรปิดทุกซอกทุกมุมนะ ถ้าขโมยของต้องชดใช้สิบเท่า!”
เจียงฉือกวาดตามองรอบร้าน มีกล้องวงจรปิดเสียที่ไหน
เธอเปิดประตูโกดังอย่างคล่องแคล่ว สิ่งที่เห็นคือของกระดาษทำเลียนแบบสารพัดชนิด
ของกระดาษแบบดั้งเดิมมีแค่หุ่นกระดาษ ส่วนที่เหลือล้วนเป็นสินค้าใหม่ล่าสุด ทั้งอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้าน ผลิตภัณฑ์เสริมความงามและบำรุงผิว เสื้อผ้าแฟชั่นแบรนด์หรู
ถึงขั้นมีคฤหาสน์หลังใหญ่สไตล์ตะวันออกและตะวันตก พร้อมสวนกับสระว่ายน้ำ รวมถึงรถสปอร์ตสุดเท่หลายรุ่น