“อ้อ จริงสิ เรื่องป๋อหานโจว คุณอย่าเพิ่งบอกเขานะ” เจียงฉือกำชับ
ฉือเช่อเข้าใจทันที เขายิ้มเจ้าเล่ห์ “ผมรู้แล้ว อาจารย์อยากทำให้เขาตกใจแบบไม่ทันตั้งตัวใช่ไหมล่ะ! ใครใช้ให้เขาส่งคุณเข้าโรงพยาบาลจิตเวชล่ะ สมควรแล้ว! อาจารย์น่าจะหลอกให้เขาขวัญผวาสักครั้ง ให้คนที่ไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติอย่างเขารู้ว่าผีน่ากลัวแค่ไหน!”
เจียงฉืออยากคิดบัญชีกับป๋อหานโจวจริง ๆ แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา
ผีเด็กร้ายอาฆาตสีเขียวตนนี้มีความแค้นแรงกล้า หากมันทำร้ายคนขึ้นมา ผลที่ตามมาคงยากจะคาดคิด
ที่สำคัญที่สุดคือ ค่าบุญจากผีเด็กร้ายอาฆาตสีเขียวตนหนึ่ง อย่างไรก็น่าจะเกินหลักพันใช่ไหม
ช่วยคุณหมอฉือจัดการผีสาวยังได้ค่าบุญมาแค่นิดเดียว สู้ไปจับผีเด็กร้ายอาฆาตสีเขียวยังคุ้มกว่า
เจียงฉือออกจากบ้านฉือเช่อก็ตรงไปยังร้านเครื่องหอมและเทียนธูปแถบชานเมืองฝั่งตะวันตก
เธอไม่กลับมาทั้งคืน ยายเฮ่าเป็นห่วง จึงพาผีไร้หัวมารออยู่ในร้าน
เฮ่าโหยวยังพกยันต์เห็นผีใบนั้นติดตัว เขาค่อย ๆ ทำใจยอมรับหน้าตาน่ากลัวของผีไร้หัวได้แล้ว ถึงขั้นเอาใจใส่เผากระดาษเสื้อผ้าที่พอดีตัวให้ แต่ผีไร้หัวไม่ยอมถอดเสื้อบุนวมลายฉูดฉาดตัวเดิมท่าเดียว เขาจึงได้แต่ยอมแพ้
“เจียงต้าหมินจะกลับมาที่นี่อีกไหมคะ” ซ่งหรานมาตั้งแต่เช้าตรู่พร้อมเงิน
ร่างกายเธอยังอ่อนแอมาก แต่รอไม่ไหวแล้ว พอลงจากเตียงได้ก็รีบมาหาเจียงฉือที่ร้านเครื่องหอมและเทียนธูปทันที เสียดายที่มาเสียเที่ยว เพราะรู้ว่าเจียงฉือไม่กลับมาทั้งคืน
เฮ่าโหยวยืนยันหนักแน่น “กลับมาอยู่แล้ว อาจารย์เจียงจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าตั้งหนึ่งเดือน ถ้าไม่กลับมา ผมก็ได้กำไรฟรีน่ะสิ”