คำพูดของเซี่ยงหยวนเจิ้นทำให้เฉินฉงจิ้นงุนงงอยู่บ้าง เขาจะไปรู้ได้อย่างไร บุตรสาวหลายคนของผู้บัญชาการทหารย่อมเป็นเรื่องในเรือนหลัง เขาเป็นเพียงพลทหารชั้นผู้น้อย จะรู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร
เฉินฉงจิ้นรีบส่ายหน้าแล้วตอบว่า “ไม่ทราบขอรับ”
เซี่ยงหยวนเจิ้นลังเลเล็กน้อย ทว่าเมื่อเห็นอดีตลูกน้องผู้นี้ เขาก็ยังลดเสียงลงกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพมีบุตรชายสี่คน บุตรสาวหกคน ในบรรดาคุณหนูทั้งหก มีเพียงคุณหนูสี่...”
กล่าวถึงตรงนี้ เซี่ยงหยวนเจิ้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมองซ้ายขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดอยู่ใกล้ จึงกระซิบด้วยเสียงที่มีเพียงทั้งสองคนได้ยินว่า “เรื่องนี้ ข้าบอกเจ้าเพียงคนเดียว ห้ามแพร่งพรายให้ผู้อื่นรู้แม้แต่น้อย”
เฉินฉงจิ้นพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เมื่อเซี่ยงหยวนเจิ้นเห็นดังนั้นก็กล่าวต่อว่า “เรื่องนี้ข้าได้ยินข่าวมาบ้าง ได้ยินว่าคุณหนูสี่ตั้งครรภ์โดยยังไม่ได้แต่งงาน คนที่ทำเรื่องนี้คือองครักษ์ในจวน แต่ท่านแม่ทัพอาศัยข้ออ้างอื่นสังหารคนผู้นั้นไปแล้ว หากส่งนางกลับผิงโจว ผู้ที่ต้องคุ้มกันไปก็คงเป็นคุณหนูสี่”
เฉินฉงจิ้นชะงักงัน คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินเรื่องซุบซิบเช่นนี้ ทว่าไม่นานเขาก็ฉุกคิดขึ้นมา หรือหลังจากตนส่งคุณหนูสี่กลับผิงโจวแล้ว ท่านแม่ทัพจะฆ่าปิดปากเขาเพื่อปกปิดเรื่องนี้หรือไม่
เฉินฉงจิ้นรีบถามว่า “หัวหน้ากอง เช่นนั้นข้าควรทำอย่างไร...”
เมื่อได้ยินเฉินฉงจิ้นเรียกเขาว่าหัวหน้ากองขึ้นมา เซี่ยงหยวนเจิ้นก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังกังวลเรื่องใด เขาโบกมือแล้วกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ท่านแม่ทัพมอบหมายให้เจ้าคุ้มกัน ย่อมเพราะรู้ว่าเจ้าประพฤติตนซื่อตรงมาโดยตลอด ไม่เคยพัวพันกับกองทัพองครักษ์หรือขุนพลคนอื่น คราวนี้จงจำไว้ให้ดี อย่าเข้าใกล้คุณหนูสี่ให้มากนัก”