แม้จางเจี่ยนฮุ่ยจะรู้ดีว่าบารมีของตนในกองทัพมิอาจเทียบกับจางกงซู่ได้ แต่เขาก็ยังเชื่อว่าตนมีข้อได้เปรียบเหนือจางกงซู่มากกว่า
ประการแรก จางเจี่ยนฮุ่ยได้รับแต่งตั้งจากราชสำนักฉางอันแล้ว จึงมีความชอบธรรมรองรับ แม้สามแคว้นเหอซั่วจะกำเริบเสิบสานไปบ้าง ถึงขั้นก่อเหตุขับไล่แม่ทัพสังหารขุนพลอยู่เนือง ๆ
ทว่าจากบทเรียนในประวัติศาสตร์ ต่อให้เป็นผู้ก่อกบฏยึดอำนาจขึ้นมา หากไม่ได้รับการยอมรับจากราชสำนัก ก็ย่อมถูกลูกน้องที่ทะเยอทะยานสังหารในที่สุด เช่นเฉินสิงไท่และจางเจี้ยง
ประการที่สอง จางเจี่ยนฮุ่ยรู้ว่าจางกงซู่มีทหารม้าติดตามมาเพียงสองพันกว่านาย ขณะที่เบื้องหน้า กองกำลังทั่วทั้งแคว้นโยวโจวล้วนอยู่ใต้คำสั่งของเขา ไม่ว่าจะมองด้านกำลังรบหรือจำนวนทหาร ดูเหมือนทั้งสองฝ่ายจะเทียบกันไม่ได้เลย
ดังนั้น แม้จางเจี่ยนฮุ่ยจะรู้ว่าจูโหย่วหรง สวีเว่ยเจิง และเฮ่อเหลียนตั๋วไม่พอใจตน แต่เขาก็คิดว่าแค่จางอวิ่นเกาก็เพียงพอจะปราบจางกงซู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสั่งให้เฉินก้งเหยียนแห่งกองทัพน่าจ้านร่วมยกทัพไปด้วย
………………
ภายในกระโจมของเซี่ยงหยวนเจิ้น หัวหน้าหมู่หลายคนมารวมตัวกัน แม้จางเจี่ยนฮุ่ยจะให้รางวัลอย่างงามจนพอประคองขวัญกำลังใจทหารไว้ได้ชั่วคราว แต่ทุกคนก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ จึงพากันมาหาเซี่ยงหยวนเจิ้นเพื่อถามไถ่สถานการณ์ในยามนี้
เซี่ยงหยวนเจิ้นมองหวังเหมิ่ง กัวฉงจิ่ง หวังฉงซวิ่น จางไท่ และเฉินฉงจิ้นทั้งห้าคน พลางรู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง ในเวลานี้เอง เขาจึงค่อย ๆ เข้าใจว่า คราวก่อนที่จางกงซู่เชิญตนไปเลี้ยงสุรา บางทีอาจไม่ใช่เพียงเพราะความสัมพันธ์กับบิดาของเขา