กองสงบรุ่งเรืองเดินทางถึงเมืองหวยโหรว ผู้บัญชาการกองเจิ้งเส้าเจรจากับคนในเมืองแต่ไม่เป็นผล จึงสั่งให้สร้างเครื่องมือโจมตีเมือง ทำทีว่าจะบุกเข้าโจมตี
แท้จริงแล้วเจิ้งเส้าไม่ได้คิดจะตีเมือง ทว่าเผ่าเหอเปี้ยนกลับลงมือก่อน ส่งคนเข้าโจมตีกองสงบรุ่งเรืองอย่างกะทันหัน ประหนึ่งต้อนเจิ้งเส้าจนจนมุม ครานี้ไม่อาจไม่สู้แล้ว
เจิ้งเส้าสั่งให้ประกาศไปทั่วทั้งกองทัพว่า เฉินฉงจิ้นนำกำลังเพียงหนึ่งกอง ห้าสิบนาย เข้าต้านทหารม้าศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าถึงสามเท่า ทั้งยังสังหารทหารม้าเผ่าเหอเปี้ยนไปกว่าครึ่ง
เฉินฉงจิ้นฝึกฝนอย่างหนักในกองทัพมาหลายปี ชื่อเสียงเรื่องฝีมือธนูไม่ธรรมดาของเขาแพร่สะพัดอยู่บ้าง ทว่าความจริงแล้วก็ยังจำกัดอยู่ในวงแคบ ครั้งนี้กลับต่างออกไป ข่าวแพร่กระจายทั่วทั้งกองทัพ นามเฉินฉงจิ้น เฉินต้าหลาง ดังก้องไปทั่วเป็นครั้งแรก
หัวใจสำคัญในการป่าวประกาศของเจิ้งเส้าคือการสร้างแบบอย่างขึ้นในกองทัพ ด้านหนึ่งเพื่ออวดว่ากองทัพมีทหารกล้าหาญมากมาย เป็นการปลุกขวัญกำลังใจ อีกด้านก็เพื่อให้ทุกคนเห็นว่าเผ่าเหอเปี้ยนเป็นเพียงพวกไก่ดินสุนัขกระเบื้อง แม้ทหารราบจะต้านทหารม้า ทั้งยังมีกำลังพลด้อยกว่า ก็ยังสังหารทหารม้าได้กว่าครึ่ง ศึกครั้งนี้ก็เป็นการมอบความชอบความดีให้ทุกคนถึงที่
เผ่าเหอเปี้ยนในหวยโหรวสงบสุขมานานหลายปี คนในเผ่าที่เคยผ่านสนามรบมีไม่มากนัก และชาวเผ่าที่มีประสบการณ์ศึกเหล่านั้น ส่วนใหญ่ก็ถูกแคว้นโยวโจวเกณฑ์ตัวไป
คนทั้งเผ่าเหอเปี้ยนต่างรู้ดีว่าพวกตนไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของทหารแคว้นโยวโจว หากจางกงซู่ไม่เก็บภาษีหนักหนาสาหัส เผ่าเหอเปี้ยนก็คงไม่ถึงขั้นต่อต้านภาษี