เหล่านั้นที่เยว่เหยาเรียกมาก็เป็นผู้เล่นสายชีวิต ล้วนมีพลังการต่อสู้ไม่มากนัก
แต่พวกเขาก็เคยได้ยินเรื่องศึกใหญ่ระหว่างหยางอวี่กับกิลด์อ้าวซื่อ
ว่ากันว่าในตอนนั้น หยางอวี่อาศัยเพียง "ยา" พิษร้าย ก็พลิกฆ่าคนของอ้าวซื่อไปได้สี่ร้อยกว่าคน
ลากอ้าวซื่อควางฝู่กลับไปเลเวล 1!
เมื่อพวกเขาได้ยินว่า "ยา" ของหยางอวี่ ทำให้คนเสียเลือด 398 แต้มต่อวินาที ต่างก็รู้สึกเหลือเชื่อสุดจะคาดคิด
ผ่านไปแค่ชั่วโมงกว่า ๆ เท่านั้น
ผลพิษของนักปรุงยาคนนี้ ก็พุ่งขึ้นไปถึง 717 แต้ม/วินาที?
พรสวรรค์การปรุงยาแบบไหนกันถึงน่าสะพรึงขนาดนี้?
แล้วก็
นักพิษที่ชื่อโด่งดังในหมู่บ้านมือใหม่คนนี้ มาสนิทสนมกับสองสาวได้ยังไง?
หรือว่านักพิษคนนี้ จะเข้าร่วมจิ่งเยว่โหลวแล้ว?
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ทุกคนตื่นเต้นกันสุดขีด!
ต่อให้จิ่งเยว่โหลวมีมือเทพเพิ่มมาอีกหลายคน พวกเขาก็คงไม่ตื่นเต้นขนาดนี้
แต่ถ้าเป็นนักพิษล่ะก็ แม้แต่พวกเขาก็ยังได้อานิสงส์ตามไปด้วย!
พวกเขาที่เลเวลแค่สามสี่เท่านั้น ทั้งร่างมีเลือดแค่สองร้อยกว่าแต้ม
แต่ถ้าได้ครอบครอง "ยา" พิษร้ายแบบนี้ ใครในกิลด์ไหนกล้ามาแหยมกับพวกเขา?
มอนสเตอร์แบบไหนจะฆ่าไม่ได้?
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของทุกคน สีหน้าหยางอวี่ไม่เปลี่ยน หันไปมองเยว่หยิง พูดว่า "นี่เป็นยาที่ฉันเพิ่งปรุงจากศพซากเน่าเมื่อกี้ จำนวนไม่มากนัก ให้เธอไปเกือบหมดแล้ว ให้เธอใช้ฆ่ามอนสเตอร์ คงไม่มากเกินไปใช่ไหม?"
"ไม่เกินไป!"
เยว่หยิงยิ้มแก้มแทบปริ "ไม่เกินไปเลย ฉันไปเลย!"
เสียงเพิ่งจบลง
เยว่หยิงก็ลอบกายหายวับไปในพริบตา พุ่งเข้าไปสังหารในชั้นสองของถ้ำซากศพ
นางรู้ดีในใจ ว่าการบุกถ้ำซากศพเป็นภารกิจของนางกับพี่สาวอยู่แล้ว หยางอวี่แค่มาช่วย
ที่เมื่อกี้บ่นใส่หยางอวี่ ก็เพราะในใจนาง เริ่มมองหยางอวี่เป็นเพื่อนแท้ไปแล้ว