แต่ตอนนี้เธอเปิดไลฟ์ไปแล้ว จะปิดเสียตอนนี้ก็เสียหน้าแย่สิ
เย่จื่อไม่คิดว่าเรื่องจะบานปลายใหญ่โตขนาดนี้ จึงได้แต่ฝืนใจไลฟ์ต่อไป
“ทุกคนไม่ต้องเดาตัวตนของฉันหรอก ฉันก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น แค่ครั้งก่อนพนันกับท่านจินกังสุดขีด แล้วเขารักษาคำพูด จึงช่วยโปรโมตห้องไลฟ์ให้เท่านั้นเอง”
【นิยามใหม่ของคำว่า “คนธรรมดา”】
【โห แค่พนันกันก็ทำให้บุคคลระดับนี้มาช่วยโฆษณาได้ สตรีมเมอร์เจ๋งชะมัด!】
เย่จื่อ “เอ่อ ที่จริงวันนี้ฉันไลฟ์ตอนเที่ยงเพราะนึกอยากขึ้นมาเฉย ๆ เลยเตรียมตัวไม่ค่อยพร้อม ถ้าอยากดูอาหารแบบที่อยู่ในโพสต์ ก็มาที่ห้องไลฟ์ตอนเย็นได้นะ”
แม้จะเป็นตอนเที่ยง แต่อากาศร้อนมาก เย่จื่อจึงไม่อยากขยับตัวเลยสักนิด มื้อเที่ยงของเธอกับซีเดอร์ก็เลยกินกันง่าย ๆ
ส่วนมื้อเย็นกลับจัดเต็มกว่า เพราะพอดีใช้ไลฟ์ไปด้วยได้
วันนี้มีคนเข้ามาโดยไม่คาดคิดมากมาย เย่จื่อก็ยังพยายามควบคุมจังหวะการไลฟ์ ให้ดำเนินไปตามขั้นตอนของตัวเอง
“วันนี้ร้อนมาก ฉันเลยคิดว่าจะทำของว่างเย็น ๆ ให้ทุกคนช่วยคลายร้อนกัน”
เธอหยิบวัตถุดิบที่ซื้อมาออกมา มีโยเกิร์ตข้นหนึ่งชามใหญ่ ครีม น้ำตาลทราย วานิลลาสกัด และผลไม้หลากชนิด
อย่าคิดว่าสิ่งของไม่กี่อย่างนี้หาซื้อง่าย เพราะตอนซื้อ เย่จื่อต้องออกแรงไม่น้อย
อย่างอื่นยังพอว่า แต่โยเกิร์ตมีอายุเก็บรักษาไม่นาน สถาบันวิจัยจึงแทบไม่มีของสำรอง และจำกัดจำนวนขายในแต่ละวัน
อีกทั้งอาจเป็นเพราะมีคนซื้อน้อย ตำแหน่งที่วางขายจึงซ่อนอยู่ลึกลับสุด ๆ ถ้าไม่ค้นหาเองก็ไม่มีทางเจอ ตอนเย่จื่อกดเข้าไปดูก็เหลืออยู่เพียงชุดสุดท้ายแล้ว