ทักษะเอาตัวรอดของสาวนักเสพข่าวหลังทะลุเข้าไปในนิยายยุคเจ็ดศูนย์

ตอนที่ 39 ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบในนิยายยุค 70 กับชีวิตกินเผือก

6 นาที· 1.5K คำ

บทที่ 39 ก็เรียนมาจากเธอนี่แหละ

พอผู้ใหญ่บ้านพูดขึ้นแบบนี้ ก็หมายความว่าเรื่องไม่สบอารมณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ของวันนี้ผ่านไปแล้ว ต่อจากนี้ทุกคนก็ใช้ชีวิตร่วมกันเหมือนเดิม

หลินอวี้จู๋เองก็ไม่มีทางเอาไข่กลับไปทั้งหมด เธอผลักไสกันไปมาอีกสองสามครั้ง ก่อนจะเหลือไข่ไว้ 4 ฟอง แล้วทั้งสองคนจึงกลับบ้าน

พอแขกกลับไปแล้ว ภรรยาผู้ใหญ่บ้านถึงเอ่ยขึ้นว่า “ฉันว่าที่จุดปัญญาชนมีเด็กสาวอยู่แค่สองคนนี้แหละที่รู้จักวางตัว”

ผู้ใหญ่บ้านที่ถูกเป่าหูอยู่เงียบ ๆ ไม่พูดอะไร

ตอนนั้นจันทร์เสี้ยวลอยอยู่บนฟ้า ดวงดาวพร่างพรายเต็มท้องฟ้า

ท้องฟ้ายามค่ำคืนงดงามจนหาที่เปรียบมิได้ น่าเสียดายที่อีกหลายสิบปีให้หลัง เด็ก ๆ ในเมืองแทบไม่มีโอกาสได้เห็นทิวทัศน์งดงามแบบนี้แล้ว!

หวังเสี่ยวเหมยเริ่มมีแรงขึ้นมาแล้ว ประโยคแรกที่พูดออกมาคือ “ทำไมเธอไม่เอาไฟฉายมาด้วยล่ะ!”

หลินอวี้จู๋กลอกตา “ถ้าไปเอาไฟฉายจากป้าเฉิน เธอไม่กลัวหรือไงว่าแกจะรู้ว่าพวกเราเอาไข่ไปให้คนอื่น?”

“จะฉลาดขนาดนั้นเลยเหรอ?” หวังเสี่ยวเหมยทำหน้าเหยียด ในสายตาเธอ อีกฝ่ายไม่มีทางฉลาดขนาดนั้นหรอก

“ระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า!”

“วันนี้ปากเธอไวใช้ได้เลยนะ ไม่เลว ๆ แบบนี้ก็ถือว่าผ่านเรื่องผู้ใหญ่บ้านมาแล้วใช่ไหม?”

“อืม ตามปกติก็น่าจะผ่านแล้ว!” ขอแค่ผู้ใหญ่บ้านไม่เกิดอาการเพี้ยนขึ้นมา...

“เฮ้อ ไข่ตั้งสองฟอง ไม่น่าปากไวเลย ดูอย่างลี่เซี่ยงหว่านสิ ฉลาดจะตาย ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่เถียงผู้ใหญ่บ้านสักคำ”

หลินอวี้จู๋รู้สึกอึดอัดขึ้นมาในใจ เธอหุนหันพลันแล่นเกินไป...ตอนนั้นน่าจะลองให้หวังเสี่ยวเหมยเป็นคนลุยคนเดียว ไม่แน่ว่าคงเถียงได้ฉอด ๆ เหมือนเดิม เธอประมาทไปแล้ว...

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป