หนอนกลายพันธุ์ยังคงมีความคิดแบบมนุษย์อยู่ มันจึงแทบจะฟันธงได้ในทันทีว่านี่ไม่ใช่พลังที่มีอยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน
“คะ...คุณกับเธอเป็น...”
ดวงตาของมันพลันเปล่งประกายเจิดจ้าแทบคลุ้มคลั่ง ราวกับพลังมหาศาลนั้นกำลังทะลักเข้าหาตัวมัน
มนุษย์ผู้อ่อนแอจะนึกได้อย่างไรว่านอกจักรวาลยังมีสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่
ฮ่า ๆ ๆ
ที่แท้การตัดสินใจของพวกเขาก็ถูกต้องแล้ว
จะมีคนที่สามมาจริง ๆ ด้วย
โจวจิ่งเหอยืนอยู่เหนือผิวน้ำ มองลงมายังมัน ใบหน้าคมมีมิติเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งอยู่ท่ามกลางบรรยากาศมืดสลัวและแปลกประหลาด ก็ยิ่งดูน่าขนลุก
ร่างหนอนกลายพันธุ์สั่นสะท้าน เป็นปฏิกิริยาอยากสยบโดยไม่รู้ตัว สายตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความหลงใหล
สายตาเช่นนี้ทำให้โจวจิ่งเหอรังเกียจสุดขีด เมื่อนึกถึงรายงานข้อมูลที่เห็นก่อนหน้านี้ ความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นเต็มอก
“ฉันอุตส่าห์เลี้ยงเจ้าตัวน้อยของฉันมาอย่างยากลำบาก ไม่ใช่เพื่อให้พวกแกเอาไปทดลอง”
“ของของจ้าวจ้าว พวกแกมีสิทธิ์แตะด้วยเหรอ”
สิ้นเสียง มือหลายคู่ที่อยู่ใต้น้ำก็ทะลุขึ้นมา มือประหลาดนับคู่กระชากร่างของมันอย่างบ้าคลั่ง ฉีกเนื้อออกไปทีละชิ้น
เพียงชั่วครู่ มันก็เหลือแค่โครงกระดูก ก่อนจะถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด
โจวจิ่งเหอยกมือขึ้นเบา ๆ เศษกระดูกที่แตกกระจายก็ลอยขึ้นมา จากนั้นถูกหลอมรวมจนกลายเป็นชิ้นส่วนสองชิ้น ขนาดใหญ่หนึ่งชิ้นและเล็กหนึ่งชิ้น
โจวจิ่งเหอหลอมชิ้นใหญ่เข้าไปในฝ่ามือ แล้วจึงก้มมองฟางหลี่ที่ตัวสั่นงันงก
เขาเอ่ยเสียงเย็นชา “คุณควรบอกผมล่วงหน้า”
“ผะ...ผมแค่อยากเอามาให้คุณด้วยตัวเอง”
“โง่”
ฟางหลี่เข่าอ่อนแทบทรุดลงไปคุกเข่า รีบร้องไห้คร่ำครวญขอโทษ “ผมผิดไปแล้ว ท่านอย่าถือสาคนอย่างผมเลย ยกโทษให้ผมเถอะ”