ลู่จ้าวจ้าวหันหลังคิดจะวิ่งหนี แต่เพิ่งลุกขึ้นก็ถูกโจวจิ่งเหอโอบเอวไว้ เขาอุ้มเธอขึ้นมาอย่างง่ายดายแล้วก้าวลงอ่างอาบน้ำ
ร่างท่อนล่างของลู่จ้าวจ้าวจมลงในน้ำฉับพลัน น้ำอุ่นไหลท่วมเอวขาวผ่อง ทำให้เธอสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
ก่อนที่เธอจะทันทำอะไร ร่างแข็งแกร่งของโจวจิ่งเหอก็โถมเข้าหาอย่างอดใจไม่ไหว เขากอดเธอไว้แนบแน่น
“วันนี้เล่นจนเหนื่อยไหม?”
เขายกมือแตะแก้มเธอ ปลายนิ้วอุ่นแนบลงบนผิว ก่อนจะค่อย ๆ ลูบไล้ลงมาพร้อมสัมผัสสั่นไหว แล้วหยุดลง
เสียงชวนลุ่มหลงเช่นนี้ทำให้ลู่จ้าวจ้าวส่ายหน้าโดยไม่รู้ตัว
วินาทีถัดมา ริมฝีปากของเขาก็ประทับลงมา
จุมพิตแผ่วเบาพร่างพรมจากลำคอไล้ลงมาถึงเนินอก ก่อนหยุดอยู่ตรงจุดที่เขาหวงแหน แล้วดูดดึงอย่างละโมบ
ไอร้อนในห้องน้ำลอยขึ้นไม่หยุด ผิวน้ำสงบนิ่งแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นโหมกระหน่ำ
ล่วงเข้าครึ่งหลังของคืน สติของลู่จ้าวจ้าวพร่าเลือนไปหมด แม้แต่คนตรงหน้าก็พร่ามัว เธอทนไม่ไหวจนร้องไห้ออกมา
“จิ่ง... จิ่งเหอ...”
“ที่รัก ผมอยู่นี่”
เขาผ่อนแรงลงเล็กน้อย อุ้มเธอยืนอยู่หน้ากระจก มือข้างหนึ่งรัดเอวบางนุ่มไว้ ก้มลงงับติ่งหูแดงก่ำ เสียงพร่าชวนหลงใหล “ที่รัก เงยหน้ามองสิ”
“สวยมาก”
ลู่จ้าวจ้าวหมดแรงจนตัวอ่อนพิงอกเขา ได้แต่ขอร้องให้รีบจบเสียที แต่โจวจิ่งเหอกลับไม่ยอม อุ้มเธอไปหน้ากระจกแล้วยังไม่หยุด