แม้การรอ 24 ชั่วโมงจะทั้งน่าเบื่อและยาวนาน แต่เมื่อทั้งสองกอดกันแนบแน่น เวลากลับไม่ยืดยาวอย่างที่คิด
ไม่นาน เจ้าหน้าที่ก็เรียกชื่อพวกเขา ทั้งคู่จึงออกไปได้
“ไปลงทะเบียนที่ห้องโถงหมายเลข 3”
เจ้าหน้าที่ยื่นแบบฟอร์มกระดาษให้พวกเขา เพื่อสอบถามข้อมูลส่วนตัวคร่าว ๆ รวมถึงว่ามีพลังพิเศษหรือไม่
โจวจิ่งเหอกรอกว่าไม่มีทุกข้อ
ฐานที่มั่นจัดหาที่พักให้ฟรี แต่เพราะไม่ต้องเสียเงิน สภาพแวดล้อมจึงเป็นธรรมดาอย่างเลี่ยงไม่ได้ “มีห้องพักรวม 8 คนกับ 16 คน พวกคุณจะเลือกแบบไหน?”
“ไม่มีห้องส่วนตัวเหรอ?”
เจ้าหน้าที่เงยหน้ามองโจวจิ่งเหอ เห็นเขามีใบหน้าหล่อสะอาด ท่าทางสง่างามมีรสนิยม แม้แต่หญิงสาวข้างกายก็ยังดูงดงามอ่อนหวาน จึงเดาว่าทั้งคู่อาจมีภูมิหลังไม่ธรรมดา
เธอจึงบอกว่า “ห้องส่วนตัวต้องจ่ายเงิน ห้องแบบหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นเดือนละ 2,000 แต้ม ห้องแบบสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นเดือนละ 3,000 แต้ม พวกคุณจะเช่าแบบไหน?”
“ตอนนี้มีแค่สองวิธีที่จะได้แต้ม คือทำภารกิจกับทำงาน ถ้ามีญาติอยู่ที่นี่ก็แจ้งชื่อพวกเขาได้
หรือจะใช้สิ่งของแลกแต้มก็ได้ แต่ราคาค่อนข้างแพง คนส่วนใหญ่ไม่ยอมแลกกัน”
ถึงอย่างไรตอนนี้อาหารก็ขาดแคลนอย่างหนัก
โจวจิ่งเหอไม่เพียงแลกห้องแบบสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นมาเท่านั้น แต่ยังแลกกำไลสื่อสารภายในฐานที่มั่นมาด้วย เจ้าหน้าที่แจกคู่มือเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกให้พวกเขาคนละเล่ม พร้อมกำชับว่า “อย่าเดินเตร่ไปทั่วในฐานที่มั่น”