หลังขับรถเอื่อย ๆ มา 3-4 วัน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงฐานผู้รอดชีวิตเมืองเอช
สายตาของลู่จ้าวจ้าวที่ฟื้นคืนมายังไม่คงที่ แม้คริสตัลก้อนนั้นจะเข้าไปอยู่ในร่างเธอแล้ว แต่เธอไม่มีพลังพิเศษคอยประคองให้มันทำงาน อาการมองเห็นจึงกลับมา ๆ หาย ๆ พอมาถึงเมืองเอช เธอก็มองไม่เห็นอีกครั้ง
เธอนอนซบอยู่ในอ้อมแขนโจวจิ่งเหออย่างว่าง่าย ปล่อยให้เขาอุ้มลงจากรถ แล้วตั้งใจเงี่ยหูฟัง
รอบตัวมีคนอยู่มากมาย ทุกคนกำลังต่อแถว บ้างก็พูดคุยเรื่องฐานเป็นครั้งคราว มีรถของคนที่เข้าคิวขับผ่านไป แล้วก็หายลับไปอย่างรวดเร็ว
โจวจิ่งเหอบรรยายลักษณะประตูฐานให้เธอฟัง มันสร้างจากก้อนหินสูงกว่า 10 เมตร ด้านบนยังมีเจ้าหน้าที่หลายคนคอยดูแลอยู่
ลำโพงเหนือศีรษะประกาศว่า “ยินดีต้อนรับสู่ฐานผู้รอดชีวิตเมืองเอช บุคคลภายนอกโปรดเข้าไปในห้องกักกันตลอด 24 ชั่วโมง หลังพ้นระยะกักกันแล้วจึงจะเข้าสู่เขตด้านในของฐานได้...”
พวกเขาต่อแถวอยู่นาน ในที่สุดก็ถึงคิว เจ้าหน้าที่สาวมีสีหน้าเป็นมิตร เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “นำเอกสารยืนยันตัวตนมาด้วยไหมคะ?”
โจวจิ่งเหอยื่นเอกสารของทั้งคู่ให้เธอ
เจ้าหน้าที่สาวลงทะเบียนให้พวกเขาแล้วบอกว่า “เข้าไปยังเขตกักกันห้องที่สองนะคะ พอครบ 24 ชั่วโมงแล้วจะมีคนพาพวกคุณไปลงทะเบียนด้านในฐานค่ะ”
โจวจิ่งเหอกล่าวขอบคุณ ก่อนอุ้มลู่จ้าวจ้าวเข้าไปในห้องกักกันที่สอง ห้องกักกันที่นี่สร้างจากเต็นท์ขนาดใหญ่ ดูเรียบง่ายมาก ตรงกลางมีเก้าอี้เรียงเป็นแถว ๆ ซึ่งมีคนนั่งเต็มแล้ว