ทุกคนต่างหลงเสน่ห์ผู้ชายคนนี้!
เสน่ห์ล้นเหลือจริง ๆ
แม้แต่คนที่เดินผ่านไปมาก็ยังถูกเขาดึงดูด ราวกับซูเปอร์สตาร์ หลายคนหยิบมือถือออกมาถ่ายรูปและบันทึกวิดีโอ
ไต้เสี่ยวเม่ยรู้สึกภูมิใจสุด ๆ ผู้ชายคนนี้เป็นของเธอ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็เปล่งประกายสะดุดตาเสมอ
“แกเอ๊ย ตอนนี้ฉันยิ่งอยากได้ผู้ชายแบบสามีแกเลย”
โจวซู่อี๋ถอนหายใจด้วยความรู้สึกอิจฉา เสี่ยวถวนถวนเองก็เห็นด้วยเต็มที่ “ฉันก็อยากได้เหมือนกัน ถ้าเป็นผู้ชายแบบนั้น ฉันยอมมีลูกให้เลย”
“พวกแกสองคนพอเลยน่า สักวันก็ต้องเจอเจ้าชายในฝันของตัวเองแหละ” ไต้เสี่ยวเม่ยปลอบ
“ขอแค่อย่าเหมือนพวกนั้นก็พอ” โจวซู่อี๋มองรูปร่างของพวกผู้ชายแล้วพูดอย่างไม่ค่อยชอบใจ
ทำเอาไต้เสี่ยวเม่ยหัวเราะร่วนอย่างไม่เก็บอาการ
แต่ซูซื่อเฉินกำลังฟังเสียงแจ้งเตือนจากระบบ รับค่าความอิจฉาจากสายตาของคนรอบข้างอย่างต่อเนื่อง
“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับค่าความอิจฉา 100 แต้ม!”
“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับค่าความอิจฉา 59 แต้ม!”
“ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับค่าความอิจฉา 103 แต้ม!”
หลังจากทำโน่นทำนี่ไปพักใหญ่ ซูซื่อเฉินก็พบว่าตัวเองได้รับค่าความอิจฉาเกือบ 3,000 แต้ม!
ฟินสุด ๆ!
……
ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เหล่าสตรีมเมอร์สาวเล่นบอลชายหาดกัน แถมยังชวนไต้เสี่ยวเม่ยลงไปเล่นด้วย ส่วนเสี่ยวไต้ไต้ฝากให้ซูซื่อเฉินที่กำลังพักดูแล
เล่นกันอยู่บ่ายหนึ่ง ทุกคนก็เหนื่อยกันหมด
จนพระอาทิตย์ตกดิน ทุกคนถึงเก็บของกลับอย่างอาลัยอาวรณ์
พอกลับมาถึงรถ ไต้เสี่ยวเม่ยก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วถามซูซื่อเฉินว่า “ที่รัก เหนื่อยไหม?”
“ก็โอเคนะ” ซูซื่อเฉินยิ้ม “ถ้าเหนื่อยก็งีบสักหน่อย ถึงบ้านแล้วเดี๋ยวปลุก”
“ฉันก็โอเค ไม่เหนื่อย” ไต้เสี่ยวเม่ยมองเสี่ยวไต้ไต้ แม้เจ้าตัวเล็กแทบไม่ได้เล่นอะไร แต่ก็ใช้พลังไปไม่น้อย ตอนนี้กำลังหลับอยู่ในผ้าห่มของตัวเอง
รถแมคลาเรนของเจ้าลัทธิขับเข้ามา เจ้าตัวเลื่อนกระจกลงแล้วตะโกนบอกซูซื่อเฉินว่า “เสี่ยวซูซู ฉันกลับก่อนนะ บ๊ายบาย”
“ขับรถดี ๆ นะ” ซูซื่อเฉินมองรถสปอร์ตหรูที่เอาไว้อวดได้คันนั้น แต่ไม่ได้รู้สึกอิจฉาเลย กลับยิ้มบาง ๆ พลางร่ำลากัน