ออกจากวังน้ำแข็งแล้ว ซูซื่อเฉินก็พาไต้เสี่ยวเม่ยไปลานสกี
การถ่ายภาพชุดแต่งงานก็เสร็จสิ้นลงไปช่วงหนึ่งแล้ว
แต่ยังไม่จบอย่างสมบูรณ์ เพราะยังต้องถ่ายภาพตอนเล่นสกี เพื่อเก็บบันทึกช่วงเวลาสุดท้ายอันแสนงดงามไว้
ซูซื่อเฉินสวมชุดสกีตัดพิเศษพอดีตัวให้เสี่ยวไต้ไต้ด้วย ทำให้เธอดูน่ารักตัวเล็กกะทัดรัด
ทีมช่างภาพเตรียมพร้อมแล้ว อุปกรณ์ถ่ายภาพทั้งหมดถูกจัดวางเรียบร้อย โดยมีช่างภาพประจำอยู่ทุกช่วงของเส้นทาง
ซูซื่อเฉินอุ้มเสี่ยวไต้ไต้ไว้ตลอดเวลา ไม่ห่างจากตัวเลยแม้แต่นิดเดียว
ไต้เสี่ยวเม่ยเล่นสกีเป็นเหมือนกัน เพียงแต่พื้นฐานยังไม่แน่นนัก ถ้าต้องอุ้มเสี่ยวไต้ไต้ไปด้วยก็ไม่ค่อยปลอดภัย
พวกเขายืนอยู่บนยอดลานสกี มองลงไปเห็นทางลาดยาวสุดลูกหูลูกตา แค่เห็นก็ชวนหวาดเสียวอยู่ไม่น้อย
“สามี ฉันยังไม่เคยเห็นนายเล่นสกีเลยนะ แน่ใจเหรอว่าไหว?” ไต้เสี่ยวเม่ยถามด้วยความเป็นห่วง
ที่จริงเธอกังวลว่าการอุ้มเสี่ยวไต้ไต้จะเพิ่มภาระให้เขามากกว่าเดิม
แต่ซูซื่อเฉินกลับยิ้มแล้วส่ายหน้า “ไม่มีปัญหา ฉันเล่นตามเธอไปนั่นแหละ ถ้าล้มก็ใช้ตัวเองเป็นเบาะรอง”
แม้จะพูดติดตลก แต่ไต้เสี่ยวเม่ยรู้ดีว่าซูซื่อเฉินไม่เคยเอาตัวเองไปเสี่ยง และยิ่งไม่มีทางเอาเสี่ยวไต้ไต้มาล้อเล่น
เธอจึงสวมแว่นสกี พอทีมช่างภาพเตรียมพร้อมแล้ว ก็ใช้ไม้สกีถีบตัวออกไป ร่างไถลลงจากภูเขาหิมะตามแรงส่ง
ตอนนั้นเอง การถ่ายไลฟ์ก็ถูกส่งต่อให้ครูฝึกสกีมืออาชีพ พวกเขาจะเป็นคนถ่ายทอดภาพของซูซื่อเฉินกับไต้เสี่ยวเม่ย