เมื่อคืนฝนตก ภายในเขตที่พักอาศัยเกิดคลื่นผีประหลาดระลอกหนึ่ง มีเจ้าของห้องเสียชีวิตไปไม่น้อย
วันนี้ลานโล่งชื้นแฉะ มีลมเย็นพัดผ่าน
บรรยากาศระหว่างเจ้าของห้องอึมครึม ที่ลานโล่งมีศพคลุมผ้าปูที่นอนวางอยู่รวมกันสิบกว่าศพ ญาติพี่น้องยืนปิดหน้าร่ำไห้อยู่ข้าง ๆ
คนที่ยังไม่ตายยกครัว ยังพอมีญาติช่วยเก็บศพ
แต่บางห้องตายกันหมด ไม่มีใครเก็บศพให้
โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าเจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตในอาคาร 8 ตายแล้วกลายเป็นผีประหลาด ก็ยิ่งไม่มีใครกล้าเข้าไปแตะต้องศพ ส่วนสิ่งของที่เหลืออยู่ในบ้านกลับถูกคนขนไปจนเกลี้ยงตั้งนานแล้ว
เซี่ยอวี่พาเสี่ยวเฮยมาที่ลานโล่ง มองศพเหล่านั้นพลางครุ่นคิด
ตามกฎประหลาดที่เขาได้รับมา ซากสิ่งมีชีวิตที่ถูกผีประหลาดฆ่าต้องเผาด้วยไฟ จึงจะไม่กลายเป็นผีประหลาดตัวใหม่
ศพมากมายขนาดนี้วางกองอยู่ใต้ตึก พอตกกลางคืนเจ้าของห้องคงได้เจอหายนะ
แต่สำหรับเขาแล้วไม่เป็นไร รูปเทพทวารบาลเพิ่งอัปเกรดไป ต่อให้ศพเจ้าของห้องทั้งหมดกลายเป็นผีประหลาด ก็มีแต่จะมาเพิ่มบุญกุศลให้เขาเท่านั้น
“น้องเซี่ย! น้องเซี่ย!”
หวงเจิงพาคนออกมาจากประตูทางเข้าอาคาร 3 พอเห็นเซี่ยอวี่อยู่ที่ลานโล่งก็ยิ้มแล้วเร่งฝีเท้าเข้ามา
ข้างกายเขายังมีเสี่ยวหวังที่เคยถูกผีเข้าสิงอยู่ด้วย แต่วันนี้เสี่ยวหวังไม่ได้ห่อตัวมิดชิดเหมือนก่อน เพียงแต่สีหน้าซีดเซียวเล็กน้อย
เสี่ยวเฮยยืนนิ่งสงบอยู่ข้างเท้าเซี่ยอวี่ แลบลิ้นหอบหายใจ ไม่ได้พุ่งเข้าใส่ใครอีก
“โธ่เอ๊ย น้องเซี่ย โชคดีที่มีรูปเทพทวารบาลของนาย เมื่อคืนพวกเรากลุ่มช่วยเหลือเพื่อนบ้านถึงได้ชนะคลื่นผีประหลาดอย่างขาดลอย” หวงเจิงวิ่งเข้ามาพร้อมยื่นบุหรี่ให้เซี่ยอวี่
เซี่ยอวี่ส่ายหน้าแล้วปฏิเสธ “ไม่สูบ”
หวงเจิงยิ้มแฉ่งเก็บบุหรี่กลับไป
“น้องเซี่ย รูปเทพทวารบาลของนายศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ถ้าเมื่อวานมันไม่ได้ตรึงเสี่ยวหวังเอาไว้ ฉันคงไม่รู้เลยว่าเสี่ยวหวังถูกผีประหลาดสิง”
“ผีประหลาดที่ถูกเทพทวารบาลตรึงไว้ขยับไม่ได้แม้แต่นิดเดียว พวกเราแค่ใช้ยันต์แผ่นเดียวก็ฆ่ามันได้แล้ว”