ทว่าอุดมคตินั้นงดงามยิ่ง ส่วนความเป็นจริงกลับโหดร้าย
ซูหลีออกแรงแทบตาย ใช้เวลาตลอดหนึ่งเดือนเต็ม เสื้อผ้าบนกายขาดรุ่งริ่ง ในที่สุดก็มาถึงตีนเขาอู๋เลี่ยงซานแห่งต้าหลี่
หลังซื้อเชือกจากเมืองเล็กใต้เขาเรียบร้อย เขาก็มุ่งหน้าไปยังอู๋เลี่ยงซานด้วยความตื่นเต้นเต็มเปี่ยม
วิชาเทพเป่ยหมิงกับวิชาตัวเบาหลิงปัวเวยปู้รออยู่ตรงหน้าแล้ว ทว่าเสียงพูดคุยของคนอื่นกลับฉุดซูหลีที่กำลังวาดฝันถึงการก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในชีวิตให้กลับสู่ความเป็นจริง
คนเหล่านั้นกล่าวว่า สำนักกระบี่อู๋เลี่ยงสองสำนักซึ่งแยกเป็นฝ่ายตะวันออกและตะวันตกได้รวมกัน แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นถ้ำอู๋เลี่ยงแล้ว...
ข่าวนี้สำหรับเขาไม่ต่างจากสายฟ้าฟาดกลางวันแสก ๆ เพราะนั่นหมายความว่าวิชาเทพเป่ยหมิงกับวิชาตัวเบาหลิงปัวเวยปู้ใต้ทะเลสาบกระบี่ถูกต้วนยวี่เอาไปนานแล้ว
เมื่อเทียบกับลำดับเหตุการณ์ในเรื่อง จงหลิงถูกสำนักกระบี่อู๋เลี่ยงจับตัวไว้ ต้วนยวี่จึงมุ่งหน้าไปยังหุบเขาหมื่นเคราะห์เพื่อขอความช่วยเหลือ ระหว่างทางกลับเขากับมู่หว่านชิงพบผู้ส่งสารจากวังหลิงจิ่ว ทั้งคู่จับตัวผู้ส่งสารเหล่านั้นไว้ แล้วปลอมตัวเป็นพวกนางจนช่วยจงหลิงออกมาได้สำเร็จ
แต่ภายหลังกลับถูกผู้ส่งสารจากวังหลิงจิ่วคนอื่นเปิดโปง ภายใต้แรงกดดันของท่านย่าถงแห่งเทียนซาน สำนักกระบี่อู๋เลี่ยงสองฝ่ายจึงรวมเป็นหนึ่ง แม้ว่าวรยุทธ์ของซินซวงชิงจะด้อยกว่าจั่วจื่อมู่ แต่เพราะซินซวงชิงเป็นสตรี ผู้ส่งสารจากวังหลิงจิ่วจึงแต่งตั้งนางเป็นเจ้าถ้ำอู๋เลี่ยง
ส่วนเหตุผลนั้น... คนในวังหลิงจิ่วล้วนเป็นสตรี สตรีแน่นอนว่าต้องช่วยเหลือสตรีด้วยกัน
ถึงอย่างนั้นซูหลีก็ยังไม่คิดจะยอมแพ้ เผื่อว่าการปรากฏตัวของผีเสื้อตัวน้อยอย่างเขาจะทำให้ทุกเรื่องเบี่ยงเบนไปจากเดิมก็เป็นได้
เขายังคงตัดสินใจลงไปดูสักหน่อย อย่างไรเสีย... มาถึงที่แล้วนี่!
หลังจากนั้น เขาก็ไม่เคยนึกเลยว่าคนที่ลักลอบคบชู้กันจะไม่ได้มีแค่เกอกวงเผยกับกานกวงหาว แต่ยังมีเจ้าสองคนที่ตามหลังเขามาด้วย!
นี่เองคือสาเหตุที่เขาถูกเจ้าสองคนนั้นไล่ตามอยู่ในตอนนี้
ถุย! ชายโฉดหญิงชั่ว!
ซูหลีสบถด่าในใจ
ดังที่ชายคนนั้นกล่าว วรยุทธ์ของจั่วจื่อมู่เดิมทีเหนือกว่าซินซวงชิง แต่กลับถูกคนจากวังหลิงจิ่วชิงตำแหน่งเจ้าสำนักไป ครั้นได้ยินว่าศิษย์ของตนลักลอบคบหากับศิษย์ของซินซวงชิงอีก จั่วจื่อมู่จะไม่เดือดดาลได้อย่างไร!
เรื่องนี้ย่อมไม่มีทางจบลงด้วยดี
“บัดซบ! พวกเราถึงกับใช้พลังภายในแล้วยังไล่เจ้าหนุ่มนี่ไม่ทันหรือ! เจ้านั่นต้องเป็นชาวยุทธภพแน่!”
ชายที่อยู่ด้านหลังซูหลีกัดฟันกล่าว
เขาเร่งพลังภายในทะยานตัวไล่ตาม แต่กลับยังวิ่งสู้สองขาของเจ้าหนุ่มนั่นไม่ได้ หากไม่รู้เรื่องคงนึกว่าเขาฝึกวิชาภายในปลอม ๆ มา
มีเพียงความเป็นไปได้เดียว อีกฝ่ายย่อมเชี่ยวชาญวิชาตัวเบาเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน!
จากนั้นทั้งสองราวกับรู้ใจกัน ต่างขว้างกระบี่ยาวในมือออกไปพร้อมกัน
ทั้งคู่ไม่ได้เล็งให้แม่นยำ กระบี่ยาวที่ขว้างออกไปขณะวิ่งเต็มฝีเท้าย่อมไร้ความแม่นยำอยู่แล้ว
แต่พวกเขาไม่ใส่ใจ ขอเพียงกระบี่ที่ขว้างออกไปขัดขวางอีกฝ่ายได้ชั่วครู่ พวกเขาก็จะตามเจ้าหมอนั่นทัน แล้วค่อยกำจัดภัยร้ายให้สิ้นซาก!
กระบี่ยาวเล่มหนึ่งพุ่งผ่านตรงหน้า ซูหลีตอบสนองได้ว่องไว เขาเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้นเท้าก็เหยียบพลาด ความรู้สึกไร้น้ำหนักพลันถาโถมเข้ามาก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว
ในหัวซูหลีมีความคิดเดียว: ฉันกลายเป็นต้วนยวี่จริง ๆ แล้ว!
พร้อมเสียงร้อง “อ๊าก” ร่างของซูหลีก็ร่วงจากหน้าผาลงไปทันที
ชายหญิงที่ไล่ตามซูหลีมาหยุดอยู่ริมผา มองหน้าผาที่ลึกจนสุดสายตาและเสียงร้องอันเลือนรางลงทุกขณะ ทั้งสองพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เก็บกระบี่ยาวบนพื้น แล้วจากไปอย่างไม่คิดเหลียวหลัง
น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์เรื่องลักลอบคบชู้กับเกอกวงเผยและกานกวงหาว มิฉะนั้นคงรู้ว่ามีคนชื่อ ต้วนยวี่ เคยตกหน้าผาเช่นกัน
เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง กลับมีวรยุทธ์เต็มเปี่ยม แม้แต่จั่วจื่อมู่กับซือถูคง ประมุขพรรคเสินหนง ก็ยังไม่ใช่คู่มือ...
ก่อนหน้านี้กล่าวไว้แล้วว่าทะเลสาบกระบี่เกิดจากน้ำตกหลายสายไหลมารวมกัน ทว่าทะเลสาบกระบี่ไม่ได้เป็นแอ่งปิด น้ำในทะเลสาบไหลต่อจากหน้าผาอีกด้านหนึ่ง แล้วกลายเป็นน้ำตกอีกสาย
น้ำตกเหล่านั้นไหลมารวมกันที่ก้นทะเลสาบกระบี่ ก่อเป็นแอ่งน้ำลึก
ใต้ทะเลสาบกระบี่เป็นหุบเขาแห่งหนึ่งอย่างชัดเจน ภายในหุบเขามีเสียงครืนครั่น นั่นคือเสียงน้ำตกไหลกระแทกลงมา
สายน้ำตกไหลลงมาแล้วก่อเป็นทะเลสาบกลางหุบเขา ทิวทัศน์งดงามยิ่ง
วันนี้หุบเขาซึ่งเดิมเงียบสงัดไร้ผู้คน กลับมีคนผู้หนึ่งปรากฏขึ้น
ชายชราผมขาวโพลนคนหนึ่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิง สวมชุดคลุมสีขาวและรองเท้าฟาง ยืนอยู่บนโขดหินใหญ่ริมทะเลสาบ มองผืนน้ำเบื้องหน้าด้วยแววตาเหม่อลอย ราวกับรูปสลักหิน ไม่รู้กำลังคิดสิ่งใดอยู่
กระทั่งเสียง “อ๊าก” ดังมาจากกลางอากาศ จึงดึงชายชราออกจากห้วงความทรงจำ
ชายชราเงยหน้ามอง เห็นเงาร่างหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้า ตูม! ร่างนั้นตกลงไปในทะเลสาบเบื้องหน้าโดยตรง
ชั่วขณะหนึ่ง ซูหลีนึกว่าตนกำลังจะได้พบย่าทวดแล้ว
อย่าคิดว่าการกระโดดจากหน้าผาลงทะเลสาบเป็นเรื่องง่ายดาย
หากเป็นเรื่องธรรมดาสามัญจริง แล้วเขาจะเตรียมเชือกไว้โดยเฉพาะไปทำไม?
เมื่อความสูงมากพอ การตกจากที่สูงลงสู่ผืนน้ำก็ให้ผลไม่ต่างจากการตกลงบนพื้นดิน
เห็นได้ชัดว่าระยะจากทะเลสาบกระบี่ลงไปถึงก้นทะเลสาบกระบี่สูงถึงเพียงนั้น
ใช่ว่าทุกคนจะเป็นต้วนยวี่ที่ตกจากที่สูงเช่นนี้ลงทะเลสาบแล้วไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย
ซูหลีก็คิดเช่นนั้น ทว่าในยามที่เขานึกว่าชีวิตน้อย ๆ กำลังจะสิ้นลง จู่ ๆ ก็รู้สึกอึดอัดจนแทบขาดใจ
นั่นคือความรู้สึกยามน้ำทะเลสาบไหลเข้าไปในโพรงจมูก
ชาติก่อนซูหลีเป็นคนภาคเหนือ การว่ายน้ำแทบไม่เกี่ยวข้องกับเขาเลย... พูดง่าย ๆ ก็คือ เขาว่ายน้ำไม่เป็น!
ซูหลีไม่มีเวลาคิดด้วยซ้ำว่าเหตุใดตนจึงไม่ตกลงมาตายทันที สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือ เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะตกลงไปในแอ่งน้ำโดยตรง!
เขาเตรียมเชือกไว้แล้วแท้ ๆ ไม่ได้เตรียมใจลงน้ำเลยสักนิด
สมองของซูหลีขาวโพลน เขากวัดแกว่งแขนขาตะเกียกตะกายอยู่ในน้ำ
ริมทะเลสาบ ชายชราผมขาวยืนอยู่บนโขดหินใหญ่ มองหนุ่มน้อยที่กำลังตะเกียกตะกายในน้ำ ก่อนเงยหน้ามองขึ้นไปและกะระยะความสูงของหน้าผา แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตา จากนั้นมุมปากก็ยกขึ้น เขาทะยานตัวลงมา เหยียบผิวน้ำไปหลายก้าว คว้าตัวเด็กหนุ่มในน้ำขึ้น แล้วกลับไปทางเดิม
ซูหลีฟุบอยู่ริมทะเลสาบ ไอโขลกออกมาหลายครั้ง เมื่อครู่นี้เขาเกือบสำลักน้ำตายอยู่ในนั้น
เมื่อไอน้ำในลำคอออกมาจนหมดและหายใจคล่องขึ้น ความปวดระบมก็แล่นไปทั่วร่างในพริบตา
แม้เขาจะไม่ตาย แต่ตกลงมาจากที่สูงขนาดนั้นย่อมปวดระบมไปทั้งตัว ราวกับกระดูกจะแยกออกจากกัน
“ไม่เคยฝึกยุทธ์ แต่ตกจากที่สูงแล้วยังไร้บาดแผล หนุ่มน้อย กระดูกดีทีเดียว!”
ในเวลานั้นเอง เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหูซูหลี เขาจึงรู้ตัวว่ามีคนช่วยลากเขาขึ้นมาจากทะเลสาบ
แม้ร่างกายจะปวดระบม แต่ก็ยังขยับเขยื้อนได้ ซูหลีจึงลุกขึ้นยืนทันที แล้วมองชายชราตรงหน้าอย่างตกตะลึง
ผมขาวชุดขาว แม้สวมรองเท้าฟางและผมเผ้ายุ่งเหยิง ทว่ากลับยังเปี่ยมด้วยกลิ่นอายเซียน
อู๋เลี่ยงซาน ถ้ำอู๋เลี่ยง ชายชราผมขาวผู้เปี่ยมกลิ่นอายเซียน... อู๋หยาจื่อคงไม่ใช่แน่ ตอนนี้เขาอยู่ที่เขาตีกลอง ทั้งกระดูกทั่วร่างยังแตกละเอียด ไม่มีทางมาปรากฏที่นี่ได้
หรือว่า... คนผู้นี้คือเซียวเหยาจื่อ?
“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ช่วยชีวิต!”
แม้ซูหลีจะตกตะลึงอยู่ในใจ แต่ก็ไม่ลืมกล่าวขอบคุณชายชรา เขายังตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะเกาะขาท่านผู้อาวุโสตรงหน้าให้ได้
สถานการณ์ที่ถูกไล่ล่าเหมือนเมื่อครู่นี้ เขาไม่อยากพบเจออีกเป็นครั้งที่สองจริง ๆ