ภรรยาตัวน้อยแสนยั่วยวน ขุนนางผู้เย็นชากลับลุ่มหลงในรสรัก

ตอนที่ 17

7 นาที· 1.6K คำ

หลินอวิ้นจือเพิ่งกลับถึงเรือนซงเฮ่อได้ไม่นาน ก็ได้รับข่าวร้ายนี้

แม่นมกุ้ยนำคัมภีร์《พระปณิธานของพระกษิติครรภโพธิสัตว์》เล่มใหม่เอี่ยมมาให้ ปกหุ้มผ้าแพร เย็บเล่มอย่างประณีต เป็นฉบับพิมพ์แกะสลัก

หลินอวิ้นจือรับคัมภีร์มาแล้วถามแม่นมกุ้ยว่า “ให้คัดพระสูตรหรือเจ้าคะ? ต้องคัดกี่จบ?”

“ยิ่งมากยิ่งดีเจ้าค่ะ คัดเพิ่มอีกสักหลายจบ หลังพิธีธรรมผ่านพ้นไป นายท่านจะได้ทราบว่าคุณหนูมีใจศรัทธาเพียงใดมิใช่หรือเจ้าคะ” แม่นมกุ้ยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

ความหมายคือให้นางคัดไปเรื่อย ๆ จนถึงเทศกาลสารทจีนหรือ?

ลองนับวันดู ยังเหลืออีกครึ่งเดือนกว่า

“ข้าทราบแล้ว พรุ่งนี้จะไปคัดพระสูตรอธิษฐานขอพรให้ท่านพ่อที่ห้องสงบจิต”

แม่นมกุ้ยเอ่ยเตือนหลินอวิ้นจืออีกว่า “ก่อนคัดพระสูตร คุณหนูยังต้องกินเจล่วงหน้า ห้ามรับประทานเนื้อสัตว์อีกนะเจ้าคะ”

หลินอวิ้นจือชะงักไปครู่หนึ่ง

ไม่กินเนื้อสัตว์หรือ?

นางเพิ่งได้กินอาหารฝีมือพ่อครัวจวนเซี่ยมาแค่สองวัน กำลังรู้สึกแปลกใหม่อยู่แท้ ๆ กลับไม่ให้นางกินแล้วหรือ?

หลังแม่นมกุ้ยจากไป หลินอวิ้นจือก็รีบเรียกแม่นมเฉินมา “แม่นม รีบไปบอกห้องครัวให้จัดมื้อกลางวันมาให้ข้า”

ฉวยโอกาสตอนที่ห้องครัวยังอาจไม่ได้รับข่าว กินให้อิ่มสักมื้อก่อนค่อยว่ากัน

แม่นมเฉินรู้จักคุณหนูของนางดีที่สุด

ชอบกินของดี ชอบสวมเสื้อผ้างาม แม้จะเอาแต่ใจอยู่บ้าง แต่ไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร

ฮูหยินไม่ให้นางกินเนื้อสัตว์ตั้งสิบกว่าวัน คุณหนูย่อมทนไม่ไหวเป็นแน่

“คุณหนูรอง” ทุกครั้งที่แม่นมเฉินเรียกนางเช่นนี้ ย่อมหมายความว่ามีเรื่องส่วนตัวอยากคุยกับหลินอวิ้นจือ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป