หลินอวิ้นจือเพิ่งกลับถึงเรือนซงเฮ่อได้ไม่นาน ก็ได้รับข่าวร้ายนี้
แม่นมกุ้ยนำคัมภีร์《พระปณิธานของพระกษิติครรภโพธิสัตว์》เล่มใหม่เอี่ยมมาให้ ปกหุ้มผ้าแพร เย็บเล่มอย่างประณีต เป็นฉบับพิมพ์แกะสลัก
หลินอวิ้นจือรับคัมภีร์มาแล้วถามแม่นมกุ้ยว่า “ให้คัดพระสูตรหรือเจ้าคะ? ต้องคัดกี่จบ?”
“ยิ่งมากยิ่งดีเจ้าค่ะ คัดเพิ่มอีกสักหลายจบ หลังพิธีธรรมผ่านพ้นไป นายท่านจะได้ทราบว่าคุณหนูมีใจศรัทธาเพียงใดมิใช่หรือเจ้าคะ” แม่นมกุ้ยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ความหมายคือให้นางคัดไปเรื่อย ๆ จนถึงเทศกาลสารทจีนหรือ?
ลองนับวันดู ยังเหลืออีกครึ่งเดือนกว่า
“ข้าทราบแล้ว พรุ่งนี้จะไปคัดพระสูตรอธิษฐานขอพรให้ท่านพ่อที่ห้องสงบจิต”
แม่นมกุ้ยเอ่ยเตือนหลินอวิ้นจืออีกว่า “ก่อนคัดพระสูตร คุณหนูยังต้องกินเจล่วงหน้า ห้ามรับประทานเนื้อสัตว์อีกนะเจ้าคะ”
หลินอวิ้นจือชะงักไปครู่หนึ่ง
ไม่กินเนื้อสัตว์หรือ?
นางเพิ่งได้กินอาหารฝีมือพ่อครัวจวนเซี่ยมาแค่สองวัน กำลังรู้สึกแปลกใหม่อยู่แท้ ๆ กลับไม่ให้นางกินแล้วหรือ?
หลังแม่นมกุ้ยจากไป หลินอวิ้นจือก็รีบเรียกแม่นมเฉินมา “แม่นม รีบไปบอกห้องครัวให้จัดมื้อกลางวันมาให้ข้า”
ฉวยโอกาสตอนที่ห้องครัวยังอาจไม่ได้รับข่าว กินให้อิ่มสักมื้อก่อนค่อยว่ากัน
แม่นมเฉินรู้จักคุณหนูของนางดีที่สุด
ชอบกินของดี ชอบสวมเสื้อผ้างาม แม้จะเอาแต่ใจอยู่บ้าง แต่ไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร
ฮูหยินไม่ให้นางกินเนื้อสัตว์ตั้งสิบกว่าวัน คุณหนูย่อมทนไม่ไหวเป็นแน่
“คุณหนูรอง” ทุกครั้งที่แม่นมเฉินเรียกนางเช่นนี้ ย่อมหมายความว่ามีเรื่องส่วนตัวอยากคุยกับหลินอวิ้นจือ