บทที่ 19 ของพิสดารหมายเลข 01257
ตอนนี้เข้าสู่ช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนแล้ว อากาศเริ่มเย็นลง
เฉินเหยี่ยขี่รถสามล้อเครื่องอยู่ ยังสัมผัสได้ถึงลมเย็นที่พัดผ่านใบหน้า
คราวหน้าตอนออกไปหาเสบียง เขาควรหาเสื้อผ้ากันหนาวติดมาด้วย
ไม่อย่างนั้นพอถึงฤดูหนาว คงได้แข็งตายกันพอดี
อีกอย่าง รถสามล้อเครื่องก็ต้องดัดแปลงด้วย
หาอะไหล่ที่เหมาะสมมาติดหลังรถ ทำหลังคาคลุมกระบะให้เป็นพื้นที่ปิด
ส่วนหัวรถก็ต้องติดหลังคาด้วย
ความทุลักทุเลตอนฝนตกเมื่อหลายวันก่อน เฉินเหยี่ยไม่อยากเจอซ้ำอีกแล้ว
คิดคำนวณดูแล้ว ค่าสังหารที่ต้องใช้คงไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ
อีกอย่าง กำลังขับของรถสามล้อเครื่องคันนี้ยังไม่ค่อยพอ หากเปลี่ยนเป็นขับเคลื่อนสามล้อหรือสี่ล้อได้ก็คงดีกว่า
โชคดีที่คราวนี้เฉินเหยี่ยเตรียมลูกดอกหน้าไม้มาเพียงพอ
พอไปถึงหมู่บ้านอายุยืนแล้วลงมือสังหาร คงได้ค่าสังหารมาไม่น้อย
แม้รถสามล้อเครื่องของเฉินเหยี่ยจะนั่งสบายสู้รถออฟโรดกับรถบัสไม่ได้
แต่ก็ยังดีกว่าคนอีกมาก
ผู้รอดชีวิตกลุ่มใหม่ที่เข้าร่วมเมื่อคืนมีรถยนต์แค่คันเดียวกับมอเตอร์ไซค์สองคัน
คนที่เหลือแทบไม่มีพาหนะอะไรเลย
กระทั่งจักรยานสักคันก็ยังไม่มี
ยังดีที่ขบวนรถไม่ได้เคลื่อนที่เร็วมากนักในแต่ละวัน
ต่อให้เป็นคนที่เดินเท้าก็ยังตามทัน
รถบัสของเถี่ยซือมีคนนั่งเต็มอีกครั้ง
เดิมทีตอนอยู่หมู่บ้านซิงฮวา คนบนรถบัสเกือบตายไปครึ่งหนึ่ง
หลังจากเติมคนเข้ามาเมื่อคืน คราวนี้จึงอัดคนจนเต็มรถบัสได้พอดี