บทที่ 40 รถสามล้อคนชรามีความลับใหญ่
เฉินเหยี่ยปรากฏตัวขึ้นที่ค่ายพัก
หลายคนต่างมองเฉินเหยี่ยด้วยสายตาประหลาดใจ
ต้องรู้ก่อนว่า ตั้งแต่หยุดพักมาจนถึงตอนนี้ เฉินเหยี่ยเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวที่ตามมาทัน
“ไม่คิดเลยว่าเฉินเหยี่ยจะตามมาทันจริง ๆ! เขายังเป็นคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย?”
โจวเสี่ยวเสี่ยวมองด้วยความประหลาดใจ
“ผู้เหนือธรรมชาติลำดับขั้นก็คือผู้เหนือธรรมชาติลำดับขั้น ต่อให้ขี่รถสามล้อก็ยังรอดมาได้!”
โจวหลาน ดาราสาวชื่อดัง บัดนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง แววตาที่มองเฉินเหยี่ยก็เต็มไปด้วยความอิจฉา
“พี่ ถ้าหนูปลุกพลังลำดับขั้นได้ก็คงดี อย่างน้อยก็จะได้มีชีวิตรอด!”
“……”
……
สภาพอากาศในทะเลทรายเยี่ยนโจวทำให้เฉินเหยี่ยรู้สึกไม่สบายตัวอย่างมาก
เฉินเหยี่ยรู้สึกว่าวันนี้อุณหภูมิน่าจะสูงกว่า 36 องศาเป็นอย่างน้อย
ต้องอยู่กลางทะเลทรายท่ามกลางอุณหภูมิสูงขนาดนี้ แถมยังโดนแดดเผา รอบตัวกลับไม่มีต้นไม้สักต้นให้เห็นด้วยตาเปล่า
ความรู้สึกแบบนี้ช่างทรมานเหลือเกิน
ยากจะเชื่อว่าตอนนี้เข้าสู่ปลายเดือนพฤศจิกายนแล้ว
หากเป็นอุณหภูมิปกติ ช่วงนี้ในเยี่ยนโจวใส่เสื้อขนเป็ดก็ยังไม่แปลก
บางทีหลังจากสิ่งเหนือธรรมชาติปะทุขึ้น ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาวก็เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ฤดูหนาวไม่เหมือนฤดูหนาว ฤดูร้อนก็ไม่เหมือนฤดูร้อน
“อึก ๆ!”
เฉินเหยี่ยหยิบน้ำแร่ขึ้นมาดื่มสองอึก จากนั้นก็รีบปิดฝาขวดให้แน่น
ในกระบะรถยังมีน้ำแร่เหลืออีกหลายลัง ถึงอย่างนั้นเฉินเหยี่ยก็ยังไม่กล้าดื่มทีละมาก ๆ