บทที่ 25 เสบียงไม่พอ
ของในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ มีอยู่มากมาย ไม่ได้มีแค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับเครื่องดื่มจำนวนมากเท่านั้น ชั้นล่างสุดของชั้นวางยังมีข้าว แป้ง น้ำมัน และธัญพืชอีกไม่น้อย
สำหรับผู้รอดชีวิตในตอนนี้ ของพวกนี้นับว่าขาดแคลนที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
ในตู้กระจกด้านหน้ายังมีบุหรี่กับเหล้าอยู่อีกไม่น้อย
เฉินเหยี่ยไม่ต้องคิดให้มากความ ก็ยัดบุหรี่ใส่ถุงที่สะพายมาโดยตรง
แต่คราวนี้จำนวนบุหรี่ก็ยังไม่มากเท่าครั้งก่อนที่หมู่บ้านซิงฮวา
หลังจากใส่บุหรี่ไปหลายคอตตอน เฉินเหยี่ยก็เริ่มกวาดเสบียงอย่างอื่นด้วย
สิ่งที่ใส่ก่อนเป็นอันดับแรกคือข้าว รองลงมาคือแป้งสาลี
ส่วนมันฝรั่งทอดหรืออะไรพวกนั้นกินพื้นที่มากเกินไปเมื่อเทียบกับประโยชน์ที่ได้ ไม่คุ้มเอาเสียเลย
ในซูเปอร์มาร์เก็ตยังมีของใช้ประจำวันอย่างอื่นอยู่บ้าง เช่น ไม้กวาด กะละมัง ผ้าเช็ดตัว
แต่ไม่มีใครไปหยิบของพวกนั้น
คราวนี้เฉินเหยี่ยเอาเป้มาเต็มสองใบ
เขาวางแผนจะสะพายใบหนึ่งไว้ด้านหลัง อีกใบไว้ด้านหน้า
เป้ด้านหลังใหญ่กว่าเล็กน้อย ถ้าใส่ของเต็มก็หนักหลายสิบจินแล้ว
ส่วนด้านหน้าเป็นเป้ใบเล็กกว่า เพื่อไม่ให้กระทบกับการใช้มือทั้งสองข้าง
ดูเหมือนเพราะที่นี่เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ ในหมู่บ้าน ของดี ๆ จึงมีไม่มาก แต่ของป่าที่ชาวบ้านเอามาขายกลับมีอยู่ไม่น้อย
ยังมีเนื้อหมักกับปลาแห้งอีกหลายชิ้น เฉินเหยี่ยไม่คิดอะไรทั้งนั้น กำลังจะยัดของเหล่านั้นลงเป้
แขนเหี่ยวย่นข้างหนึ่งก็พุ่งมาคว้าเนื้อหมักกับปลาแห้งในมือของเขาไว้
ความเร็วช้ากว่าเฉินเหยี่ยไปเพียงนิดเดียว