ขบวนรถลำดับขั้นวันสิ้นโลก: เนตรสวรรค์วิเคราะห์สรรพสิ่ง

ตอนที่ 4 เชือกอาถรรพ์

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“แม่งเอ๊ย ต้องสู้แล้ว!”

ฟางฮ่าวรู้ดีว่าถ้ายังไม่ใช้ของชิ้นนั้น เขาต้องตายแน่

เขากัดฟันชักมีดสั้นออกมากรีดฝ่ามือ เชือกที่เปื้อนเลือดสกปรกพลันสั่นไหว ราวกับจู่ ๆ ก็มีสติขึ้นมา แล้วขยับเองได้

เชือกเส้นนั้นราวกับฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด มันกระชากแผลบนฝ่ามือของฟางฮ่าวอย่างรุนแรง

เมื่อเลือดชโลมลงไป เชือกก็เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีแดง ก่อนจะพุ่งขึ้นกลางอากาศ รัดคนกระดาษที่กำลังเข้ามา แล้วแขวนมันไว้กับคานทันที

ภายใต้พันธนาการของเชือกเลือด ไม่นานคนกระดาษก็อ่อนยวบแน่นิ่งไป

บ่าวอาถรรพ์ก็คือบ่าวอาถรรพ์ ต่อให้เจอของอาถรรพ์ที่ใช้ต่อกรกับสิ่งอาถรรพ์ได้โดยตรง ก็ยังสู้ไม่ไหวอยู่ดี

แต่ดูเหมือนเชือกเลือดยังไม่พอใจ มันเริ่มย้อนทำร้ายฟางฮ่าว เสียงร้องโหยหวนของเขาดังขึ้นพร้อมกับแผลกลางฝ่ามือที่ถูกฉีกออกอีกครั้ง

ภาพตรงหน้าทำให้หลินเซียวขมวดคิ้ว

“ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นฟางฮ่าวใช้ของอาถรรพ์ แต่ดูกี่ทีก็ยังขนลุกอยู่ดี”

หลินเซียวไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ

ฟางฮ่าวยังถือของอาถรรพ์สุดประหลาดชิ้นนั้นอยู่ เขาอาจสู้จนตายไปด้วยกันได้ทุกเมื่อ

“ใช้แต้มชำระล้าง 50 แต้ม เปิดใช้วิเคราะห์สรรพสิ่ง”

หลินเซียวใช้วิเคราะห์สรรพสิ่งกับเชือกเลือดทันที ตอนนี้เขามีแต้มชำระล้าง 683 แต้ม มากพอสำหรับการใช้งานในตอนนี้

【ของอาถรรพ์: เชือกอาถรรพ์ (หมายเลข 18888)】

【ประเภท: สนับสนุน】

【คุณสมบัติ: เจ้าของสามารถควบคุมจากระยะไกล ใช้พันธนาการและกดข่มสิ่งอาถรรพ์ได้ ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับระดับของผู้ใช้และพลังเหนือธรรมชาติของเป้าหมาย ผู้ผูกมัดในปัจจุบันคือฟางฮ่าว ระยะควบคุม 10 เมตร】

【ที่มา: สร้างจากเชือกของผีแขวนคอที่อัดแน่นด้วยความอาฆาต】

【วิธีอัปเกรด: หลอมรวมกับวัตถุดิบอาถรรพ์จากส่วนอื่น ๆ ของผีแขวนคอ หรือวัตถุดิบอาถรรพ์ประเภทความอาฆาตอื่น ๆ】

【ราคาในการใช้งาน: ต้องดื่มเลือดของเจ้าของทุกวัน หากไม่มีพลังเหนือธรรมชาติขณะใช้งาน สามารถใช้เลือดของเจ้าของแทนได้】

“ของอาถรรพ์ยังมีหมายเลขด้วยเหรอ? แถมยังอัปเกรดได้อีก?”

ก่อนหน้านี้หลินเซียวเป็นแค่คนธรรมดา จึงไม่ค่อยรู้ข้อมูลเกี่ยวกับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติตามลำดับขั้นนัก หลังอ่านข้อมูลจบ เขาก็เข้าใจเรื่องนี้มากขึ้น

“เป็นอย่างที่เดาไว้จริง ๆ เลือดของฟางฮ่าวคือเงื่อนไขในการเปิดใช้งานของอาถรรพ์ชิ้นนี้”

“ถ้าเป็นแบบนั้น…”

หลินเซียวเล็งไปยังฟางฮ่าวที่อ่อนแรงอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ แล้วเหนี่ยวไกหน้าไม้ทันที

ลูกดอกจากหน้าไม้ธรรมดาดอกหนึ่งพุ่งไปปักเข้าที่ต้นขาของฟางฮ่าว

“แม่งเอ๊ย ใครลอบโจมตีวะ?!”

เดิมทีฟางฮ่าวก็ถูกเชือกอาถรรพ์ดูดเลือดจนแทบหมดแรงอยู่แล้ว พอจู่ ๆ มีแผลเลือดไหลเพิ่มที่ขา เขาก็ร้องโหยหวนพลางด่าสาปแช่ง

หลินเซียวไม่พูดอะไร เพียงหยิบลูกดอกธรรมดาอีกดอกขึ้นมาใส่หน้าไม้

ฟิ้ว!

“แม่งเอ๊ย! ออกมาเดี๋ยวนี้!”

ฟางฮ่าวจนปัญญาอย่างสิ้นเชิง ความหวาดกลัวถาโถมเข้าใส่ เขาอยากสั่งให้เชือกอาถรรพ์ทำงาน แต่ในสภาพตอนนี้ ถ้ากระตุ้นเชือกแล้วหาเป้าหมายไม่เจอ จากนั้นถูกของอาถรรพ์ดูดเลือดอีกครั้ง เขาคงได้ตายคาที่แน่

ชั้นวางของในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ ถูกผลักล้มลงไปขวางสิ่งอาถรรพ์ก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้ข้างในไม่มีที่กำบังเหลืออยู่เลย แม้แต่กระจกก็ถูกทุบแตกหมด

หลินเซียวยิงต่อเนื่องสามดอก เห็นฟางฮ่าวหายใจรวยริน ใกล้จะหมดลมแล้ว จึงค่อยเดินออกมา แต่ยังรักษาระยะปลอดภัย 10 เมตรไว้

นั่นคือระยะโจมตีที่มีผลของเชือกอาถรรพ์

“อย่า ๆ หลินเซียว พี่เซียว พ่อเซียว อย่าฆ่าผม!”

“จำได้ไหม ตอนนายเพิ่งเข้าขบวนรถ ฉันยังเคยเลี้ยงข้าวนายเลย!”

คำพูดของฟางฮ่าวทำให้หลินเซียวหัวเราะออกมาด้วยความโมโห

แม่งเอ๊ย แกแย่งเสบียงของฉันไป แล้วยังเอาของของฉันมาเลี้ยงข้าวคนอื่นอีกงั้นเหรอ?

“ใจเย็นก่อน หลินเซียว ตอนอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต ฉันไม่ได้ผลักนาย เป็นความคิดของหลิวเยี่ยน ผู้หญิงคนนั้นต่างหาก”

ฟางฮ่าวหวาดกลัวจนพยายามหาที่หลบ แต่เศษกระจกบนพื้นกลับบาดก้นเขาจนเป็นแผลเหวอะหวะ

“หลินเซียว อยากรู้ความจริงของวันสิ้นโลกอาถรรพ์ไหม? ก่อนวันสิ้นโลก ตระกูลฟางของฉันเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงเฉิง พวกเรารู้ข่าวเรื่องสิ่งอาถรรพ์ก่อนคนธรรมดาอย่างพวกนาย อ้อ ของอาถรรพ์ที่ฉันถืออยู่ ถูกสร้างขึ้นก่อนวันสิ้นโลกจะปะทุด้วยซ้ำ!”

ฟางฮ่าวกัดฟัน เขารู้ว่าถ้าไม่ยอมคายข้อมูลที่มีค่าออกมาบ้าง ชีวิตนี้คงจบลงจริง ๆ

“ตระกูลฟางของเราตั้งขบวนรถเอาชีวิตรอดขึ้นมาแล้ว แถมยังมียาปลุกพลังตามลำดับขั้นที่ช่วยให้ตื่นพลังเหนือธรรมชาติด้วย ขอแค่นายปล่อยฉันไป ฉันสัญญาว่าถ้าเจอขบวนรถของตระกูลฟาง ฉันจะให้ 1 ชุด ไม่สิ ให้ยาปลุกพลังตามลำดับขั้น 3 ชุด!”

หลินเซียวลดหน้าไม้ในมือลง ไม่คิดเลยว่าจะเค้นข้อมูลสำคัญขนาดนี้ออกมาจากปากฟางฮ่าวได้

ยิ่งไปกว่านั้น เชือกอาถรรพ์นั่นถูกสร้างขึ้นก่อนวันสิ้นโลกจะเริ่มเสียอีก

ถ้าเศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงเฉิงอย่างตระกูลฟางทำได้ องค์กรอื่น ๆ ก็คงทำได้เหมือนกัน!

แต่คนธรรมดากลับไม่รู้อะไรเลย

แม่งมืดมนชะมัด!

“เล่าเรื่องของอาถรรพ์ต่อ แล้วทำไมถึงมั่นใจว่าขบวนรถของตระกูลฟางตั้งขึ้นเรียบร้อยแล้ว? การสื่อสารในวันสิ้นโลกถูกตัดขาด แล้วติดต่อกันได้ยังไง?”

ฟางฮ่าวกลอกตาไปมา คิดว่าตัวเองคงรอดแล้ว

“หลินเซียว ถ้าอยากรู้ข้อมูลพวกนี้ นายต้องพาฉันกลับขึ้นรถก่อน!”

หลินเซียวไม่พูดมาก เขาใส่ลูกดอกดอกใหม่ แล้วยิ้มพลางเล็งไปที่หัวของฟางฮ่าว

“พูด แล้วแกอาจรอด ถ้าไม่พูด ฉันส่งแกลงนรกเดี๋ยวนี้”

“อย่า ๆ ฉันรู้แล้วว่าผิด ฉันพูดแล้ว ฉันพูด!”

ฟางฮ่าวกลืนน้ำลาย ลูกดอกหน้าไม้สามดอกที่ปักอยู่ตามตัวมีเลือดซึมไม่หยุด ส่วนเชือกอาถรรพ์ข้างกายก็เริ่มขยับอย่างกระสับกระส่าย เขากลัวว่าถ้าเสียเลือดต่อไปจะถูกของอาถรรพ์นี่กลืนกินทั้งเป็น!

“ก่อนวันสิ้นโลกอาถรรพ์ นายรู้เรื่องหมอกหนาทึบที่ปกคลุมไปทั่วโลกใช่ไหม? จริง ๆ แล้วตอนหมอกหนาปรากฏขึ้นครั้งแรก ก็มีสิ่งอาถรรพ์บางส่วนปรากฏในโลกจริงแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นพลังของพวกมันยังฟื้นคืนมาไม่เต็มที่ ห้องทดลองบางแห่งเลยควบคุมพวกมันไว้เพื่อศึกษาได้”

“หลังจากนั้นก็ผลิตของอาถรรพ์รุ่นแรกขึ้นมา โดยใช้สิ่งอาถรรพ์เป็นต้นแบบ ตระกูลฟางของเราแค่ให้ทุนสนับสนุนสถาบันวิจัยแห่งหนึ่งในประเทศเกาะ แล้วได้ของอาถรรพ์สำเร็จรูปมาบางส่วนกับยาปลุกพลังตามลำดับขั้นอีกนิดหน่อย ยาพวกนั้นยังไม่เสถียร อยู่ในขั้นทดลองกับมนุษย์ คนที่ดื่มเข้าไปล้วนเป็นหนูทดลอง”

“หลังจากนั้นนายก็รู้แล้ว นั่นไม่ใช่หมอกหนาทั่วไป แต่เป็นหมอกสีเทาที่ก่อกำเนิดสิ่งอาถรรพ์ พอหมอกสีเทาแผ่ปกคลุมไปทั่วและสิ่งอาถรรพ์ฟื้นคืนพลังอย่างสมบูรณ์ สถาบันวิจัยก็เป็นที่แรกที่ประสบหายนะ จากนั้นวันสิ้นโลกอาถรรพ์ก็เริ่มต้นขึ้นทั่วโลก!”

“ส่วนเรื่องที่รู้ข่าวขบวนรถของตระกูลฟาง ก็เพราะของอาถรรพ์ของตระกูลเราสร้างจากวัตถุดิบอาถรรพ์ของผีแขวนคอ หากอยู่ในระยะที่กำหนด พวกมันจะสัมผัสถึงกันได้เล็กน้อย”

“แล้วเมื่อวาน เชือกอาถรรพ์ของฉันก็ส่งสัญญาณแบบนั้นมา”

ฟางฮ่าวพูดรวดเดียวจบ เขามองเชือกอาถรรพ์ข้างตัวด้วยความหวาดกลัว ราวกับกลัวมันยิ่งกว่าหลินเซียวเสียอีก

“เร็วเข้า รีบพาฉันออกไป เชือกอาถรรพ์กำลังจะควบคุมไม่อยู่แล้ว!”

แต่ฟางฮ่าวยังพูดไม่ทันจบ เชือกอาถรรพ์ที่ขยับอย่างกระสับกระส่ายอยู่ก่อนก็ถูกเลือดของเขากระตุ้นจนบิดเกลียว มันรัดกระชากแผลที่เลือดยังซึมอยู่ราวกับงูเหลือม ก่อนจะลากเขาขึ้นไปแขวนไว้กับคาน

“ชะ…ช่วย…”

ฟางฮ่าวอ้าปากพูดได้เพียงครึ่งประโยค เลือดลมก็ถูกดูดจนแห้ง ตายสนิทไม่มีทางฟื้น

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป