“แม่งเอ๊ย ต้องสู้แล้ว!”
ฟางฮ่าวรู้ดีว่าถ้ายังไม่ใช้ของชิ้นนั้น เขาต้องตายแน่
เขากัดฟันชักมีดสั้นออกมากรีดฝ่ามือ เชือกที่เปื้อนเลือดสกปรกพลันสั่นไหว ราวกับจู่ ๆ ก็มีสติขึ้นมา แล้วขยับเองได้
เชือกเส้นนั้นราวกับฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด มันกระชากแผลบนฝ่ามือของฟางฮ่าวอย่างรุนแรง
เมื่อเลือดชโลมลงไป เชือกก็เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีแดง ก่อนจะพุ่งขึ้นกลางอากาศ รัดคนกระดาษที่กำลังเข้ามา แล้วแขวนมันไว้กับคานทันที
ภายใต้พันธนาการของเชือกเลือด ไม่นานคนกระดาษก็อ่อนยวบแน่นิ่งไป
บ่าวอาถรรพ์ก็คือบ่าวอาถรรพ์ ต่อให้เจอของอาถรรพ์ที่ใช้ต่อกรกับสิ่งอาถรรพ์ได้โดยตรง ก็ยังสู้ไม่ไหวอยู่ดี
แต่ดูเหมือนเชือกเลือดยังไม่พอใจ มันเริ่มย้อนทำร้ายฟางฮ่าว เสียงร้องโหยหวนของเขาดังขึ้นพร้อมกับแผลกลางฝ่ามือที่ถูกฉีกออกอีกครั้ง
ภาพตรงหน้าทำให้หลินเซียวขมวดคิ้ว
“ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นฟางฮ่าวใช้ของอาถรรพ์ แต่ดูกี่ทีก็ยังขนลุกอยู่ดี”
หลินเซียวไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ
ฟางฮ่าวยังถือของอาถรรพ์สุดประหลาดชิ้นนั้นอยู่ เขาอาจสู้จนตายไปด้วยกันได้ทุกเมื่อ
“ใช้แต้มชำระล้าง 50 แต้ม เปิดใช้วิเคราะห์สรรพสิ่ง”
หลินเซียวใช้วิเคราะห์สรรพสิ่งกับเชือกเลือดทันที ตอนนี้เขามีแต้มชำระล้าง 683 แต้ม มากพอสำหรับการใช้งานในตอนนี้
【ของอาถรรพ์: เชือกอาถรรพ์ (หมายเลข 18888)】
【ประเภท: สนับสนุน】
【คุณสมบัติ: เจ้าของสามารถควบคุมจากระยะไกล ใช้พันธนาการและกดข่มสิ่งอาถรรพ์ได้ ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับระดับของผู้ใช้และพลังเหนือธรรมชาติของเป้าหมาย ผู้ผูกมัดในปัจจุบันคือฟางฮ่าว ระยะควบคุม 10 เมตร】
【ที่มา: สร้างจากเชือกของผีแขวนคอที่อัดแน่นด้วยความอาฆาต】
【วิธีอัปเกรด: หลอมรวมกับวัตถุดิบอาถรรพ์จากส่วนอื่น ๆ ของผีแขวนคอ หรือวัตถุดิบอาถรรพ์ประเภทความอาฆาตอื่น ๆ】
【ราคาในการใช้งาน: ต้องดื่มเลือดของเจ้าของทุกวัน หากไม่มีพลังเหนือธรรมชาติขณะใช้งาน สามารถใช้เลือดของเจ้าของแทนได้】
“ของอาถรรพ์ยังมีหมายเลขด้วยเหรอ? แถมยังอัปเกรดได้อีก?”
ก่อนหน้านี้หลินเซียวเป็นแค่คนธรรมดา จึงไม่ค่อยรู้ข้อมูลเกี่ยวกับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติตามลำดับขั้นนัก หลังอ่านข้อมูลจบ เขาก็เข้าใจเรื่องนี้มากขึ้น
“เป็นอย่างที่เดาไว้จริง ๆ เลือดของฟางฮ่าวคือเงื่อนไขในการเปิดใช้งานของอาถรรพ์ชิ้นนี้”
“ถ้าเป็นแบบนั้น…”
หลินเซียวเล็งไปยังฟางฮ่าวที่อ่อนแรงอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ แล้วเหนี่ยวไกหน้าไม้ทันที
ลูกดอกจากหน้าไม้ธรรมดาดอกหนึ่งพุ่งไปปักเข้าที่ต้นขาของฟางฮ่าว
“แม่งเอ๊ย ใครลอบโจมตีวะ?!”
เดิมทีฟางฮ่าวก็ถูกเชือกอาถรรพ์ดูดเลือดจนแทบหมดแรงอยู่แล้ว พอจู่ ๆ มีแผลเลือดไหลเพิ่มที่ขา เขาก็ร้องโหยหวนพลางด่าสาปแช่ง
หลินเซียวไม่พูดอะไร เพียงหยิบลูกดอกธรรมดาอีกดอกขึ้นมาใส่หน้าไม้
ฟิ้ว!
“แม่งเอ๊ย! ออกมาเดี๋ยวนี้!”
ฟางฮ่าวจนปัญญาอย่างสิ้นเชิง ความหวาดกลัวถาโถมเข้าใส่ เขาอยากสั่งให้เชือกอาถรรพ์ทำงาน แต่ในสภาพตอนนี้ ถ้ากระตุ้นเชือกแล้วหาเป้าหมายไม่เจอ จากนั้นถูกของอาถรรพ์ดูดเลือดอีกครั้ง เขาคงได้ตายคาที่แน่
ชั้นวางของในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ ถูกผลักล้มลงไปขวางสิ่งอาถรรพ์ก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้ข้างในไม่มีที่กำบังเหลืออยู่เลย แม้แต่กระจกก็ถูกทุบแตกหมด
หลินเซียวยิงต่อเนื่องสามดอก เห็นฟางฮ่าวหายใจรวยริน ใกล้จะหมดลมแล้ว จึงค่อยเดินออกมา แต่ยังรักษาระยะปลอดภัย 10 เมตรไว้
นั่นคือระยะโจมตีที่มีผลของเชือกอาถรรพ์
“อย่า ๆ หลินเซียว พี่เซียว พ่อเซียว อย่าฆ่าผม!”
“จำได้ไหม ตอนนายเพิ่งเข้าขบวนรถ ฉันยังเคยเลี้ยงข้าวนายเลย!”
คำพูดของฟางฮ่าวทำให้หลินเซียวหัวเราะออกมาด้วยความโมโห
แม่งเอ๊ย แกแย่งเสบียงของฉันไป แล้วยังเอาของของฉันมาเลี้ยงข้าวคนอื่นอีกงั้นเหรอ?
“ใจเย็นก่อน หลินเซียว ตอนอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต ฉันไม่ได้ผลักนาย เป็นความคิดของหลิวเยี่ยน ผู้หญิงคนนั้นต่างหาก”
ฟางฮ่าวหวาดกลัวจนพยายามหาที่หลบ แต่เศษกระจกบนพื้นกลับบาดก้นเขาจนเป็นแผลเหวอะหวะ
“หลินเซียว อยากรู้ความจริงของวันสิ้นโลกอาถรรพ์ไหม? ก่อนวันสิ้นโลก ตระกูลฟางของฉันเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงเฉิง พวกเรารู้ข่าวเรื่องสิ่งอาถรรพ์ก่อนคนธรรมดาอย่างพวกนาย อ้อ ของอาถรรพ์ที่ฉันถืออยู่ ถูกสร้างขึ้นก่อนวันสิ้นโลกจะปะทุด้วยซ้ำ!”
ฟางฮ่าวกัดฟัน เขารู้ว่าถ้าไม่ยอมคายข้อมูลที่มีค่าออกมาบ้าง ชีวิตนี้คงจบลงจริง ๆ
“ตระกูลฟางของเราตั้งขบวนรถเอาชีวิตรอดขึ้นมาแล้ว แถมยังมียาปลุกพลังตามลำดับขั้นที่ช่วยให้ตื่นพลังเหนือธรรมชาติด้วย ขอแค่นายปล่อยฉันไป ฉันสัญญาว่าถ้าเจอขบวนรถของตระกูลฟาง ฉันจะให้ 1 ชุด ไม่สิ ให้ยาปลุกพลังตามลำดับขั้น 3 ชุด!”
หลินเซียวลดหน้าไม้ในมือลง ไม่คิดเลยว่าจะเค้นข้อมูลสำคัญขนาดนี้ออกมาจากปากฟางฮ่าวได้
ยิ่งไปกว่านั้น เชือกอาถรรพ์นั่นถูกสร้างขึ้นก่อนวันสิ้นโลกจะเริ่มเสียอีก
ถ้าเศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงเฉิงอย่างตระกูลฟางทำได้ องค์กรอื่น ๆ ก็คงทำได้เหมือนกัน!
แต่คนธรรมดากลับไม่รู้อะไรเลย
แม่งมืดมนชะมัด!
“เล่าเรื่องของอาถรรพ์ต่อ แล้วทำไมถึงมั่นใจว่าขบวนรถของตระกูลฟางตั้งขึ้นเรียบร้อยแล้ว? การสื่อสารในวันสิ้นโลกถูกตัดขาด แล้วติดต่อกันได้ยังไง?”
ฟางฮ่าวกลอกตาไปมา คิดว่าตัวเองคงรอดแล้ว
“หลินเซียว ถ้าอยากรู้ข้อมูลพวกนี้ นายต้องพาฉันกลับขึ้นรถก่อน!”
หลินเซียวไม่พูดมาก เขาใส่ลูกดอกดอกใหม่ แล้วยิ้มพลางเล็งไปที่หัวของฟางฮ่าว
“พูด แล้วแกอาจรอด ถ้าไม่พูด ฉันส่งแกลงนรกเดี๋ยวนี้”
“อย่า ๆ ฉันรู้แล้วว่าผิด ฉันพูดแล้ว ฉันพูด!”
ฟางฮ่าวกลืนน้ำลาย ลูกดอกหน้าไม้สามดอกที่ปักอยู่ตามตัวมีเลือดซึมไม่หยุด ส่วนเชือกอาถรรพ์ข้างกายก็เริ่มขยับอย่างกระสับกระส่าย เขากลัวว่าถ้าเสียเลือดต่อไปจะถูกของอาถรรพ์นี่กลืนกินทั้งเป็น!
“ก่อนวันสิ้นโลกอาถรรพ์ นายรู้เรื่องหมอกหนาทึบที่ปกคลุมไปทั่วโลกใช่ไหม? จริง ๆ แล้วตอนหมอกหนาปรากฏขึ้นครั้งแรก ก็มีสิ่งอาถรรพ์บางส่วนปรากฏในโลกจริงแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นพลังของพวกมันยังฟื้นคืนมาไม่เต็มที่ ห้องทดลองบางแห่งเลยควบคุมพวกมันไว้เพื่อศึกษาได้”
“หลังจากนั้นก็ผลิตของอาถรรพ์รุ่นแรกขึ้นมา โดยใช้สิ่งอาถรรพ์เป็นต้นแบบ ตระกูลฟางของเราแค่ให้ทุนสนับสนุนสถาบันวิจัยแห่งหนึ่งในประเทศเกาะ แล้วได้ของอาถรรพ์สำเร็จรูปมาบางส่วนกับยาปลุกพลังตามลำดับขั้นอีกนิดหน่อย ยาพวกนั้นยังไม่เสถียร อยู่ในขั้นทดลองกับมนุษย์ คนที่ดื่มเข้าไปล้วนเป็นหนูทดลอง”
“หลังจากนั้นนายก็รู้แล้ว นั่นไม่ใช่หมอกหนาทั่วไป แต่เป็นหมอกสีเทาที่ก่อกำเนิดสิ่งอาถรรพ์ พอหมอกสีเทาแผ่ปกคลุมไปทั่วและสิ่งอาถรรพ์ฟื้นคืนพลังอย่างสมบูรณ์ สถาบันวิจัยก็เป็นที่แรกที่ประสบหายนะ จากนั้นวันสิ้นโลกอาถรรพ์ก็เริ่มต้นขึ้นทั่วโลก!”
“ส่วนเรื่องที่รู้ข่าวขบวนรถของตระกูลฟาง ก็เพราะของอาถรรพ์ของตระกูลเราสร้างจากวัตถุดิบอาถรรพ์ของผีแขวนคอ หากอยู่ในระยะที่กำหนด พวกมันจะสัมผัสถึงกันได้เล็กน้อย”
“แล้วเมื่อวาน เชือกอาถรรพ์ของฉันก็ส่งสัญญาณแบบนั้นมา”
ฟางฮ่าวพูดรวดเดียวจบ เขามองเชือกอาถรรพ์ข้างตัวด้วยความหวาดกลัว ราวกับกลัวมันยิ่งกว่าหลินเซียวเสียอีก
“เร็วเข้า รีบพาฉันออกไป เชือกอาถรรพ์กำลังจะควบคุมไม่อยู่แล้ว!”
แต่ฟางฮ่าวยังพูดไม่ทันจบ เชือกอาถรรพ์ที่ขยับอย่างกระสับกระส่ายอยู่ก่อนก็ถูกเลือดของเขากระตุ้นจนบิดเกลียว มันรัดกระชากแผลที่เลือดยังซึมอยู่ราวกับงูเหลือม ก่อนจะลากเขาขึ้นไปแขวนไว้กับคาน
“ชะ…ช่วย…”
ฟางฮ่าวอ้าปากพูดได้เพียงครึ่งประโยค เลือดลมก็ถูกดูดจนแห้ง ตายสนิทไม่มีทางฟื้น