“ดูเหมือนจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกถึงอาณาเขตค่อนข้างสูง แถมลูกน้องยังต้องมีกำลังรบไม่น้อย”
ฉีหยวนครุ่นคิด ในใจเกิดภาพจำเบื้องต้นของสุนัขสามหัวแห่งห้วงลึก
ตอนนี้ไม่มีวิธีเดินทางที่ดีกว่านี้ ฉีหยวนได้แต่ถอนใจ แล้วพูดว่า “งั้นก็ไม่ต้องพูดมาก พวกเราออกเดินทางกันเลย”
จางฉงเยวี่ยตะงึก ขมวดคิ้วเตือนว่า “ตอนนี้มืดค่ำมากแล้ว เดินทางจะไม่ลำบากหรือ หรือจะรอออกเดินทางพรุ่งนี้?”
“ไม่เป็นไร เจ้าเดินตามฉันมาก็พอ”
ฉีหยวนไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ด้านหลังราชันผึ้งต้นไม้ปราณวิญญาณก็เริ่มปล่อยเถาวัลย์ออกมา
ทุกวันนี้ เพราะต้นยักษ์พิทักษ์มีพลังเพิ่มขึ้น แถมยังมีพลังงานพืชหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย ทำให้พลังของราชันผึ้งต้นไม้ปราณวิญญาณเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
จากเดิมที่เคยเป็นแค่ครึ่งก้าวระดับสมบูรณ์แบบ ตอนนี้ประสบความสำเร็จในการมีพลังระดับสมบูรณ์แบบแล้ว
สติปัญญาของราชันผึ้งต้นไม้ปราณวิญญาณก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก และความสามารถในการควบคุมเถาวัลย์ก็ดีขึ้นอย่างมหาศาล
เมื่อฉีหยวนส่งคำสั่งออกไป เถาวัลย์รอบ ๆ ก็เริ่มสานสลับกันต่อกัน ทอถักตามโครงแบบที่กำหนดไว้จนกลายเป็นสิ่งของ
ฉีหยวนควบคุมอยู่ตลอด คอยแก้ไขจุดที่สานผิดพลาดเป็นรายส่วน ทำให้สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นดูมีมิติและสมจริงยิ่งขึ้น
สุดท้าย รถกระบะอเนกประสงค์ที่ทำจากเถาวัลย์ทั้งคันก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน
แต่ก็เพียงแค่มองออกว่าเป็นรูปร่างรถกระบะอเนกประสงค์เท่านั้น รายละเอียดยังไม่ละเอียดซะทีเดียว