หนึ่งวินาทีสิบเลเวล เริ่มทะลวงจากทหารชายแดน

ตอนที่ 11 ซักถาม ค้นกาย!

7 นาที· 1.6K คำ

“นายสิบเซี่ย พวกเขาคือทหารที่กลับมาจากตำบลซันเหมินขอรับ”

เซี่ยงคุนรีบยิ้มประจบเอ่ยขึ้น

เจียงเป่ยได้ฟัง ในใจก็อุทานเงียบ ๆ ว่าสมเป็นดังคาด

ก่อนหน้านี้เขาก็กำลังคิดอยู่

ค่ายอักษรมรณะนี้ปกติแม่ทัพจากค่ายอื่นล้วนไม่แยแสจะเหยียบย่างมาที่นี่ แต่จู่ ๆ ก็มีผู้หนึ่งมาถึง มิหนำซ้ำยังมาตรง ๆ เช่นนี้ คงเป็นพี่เขยของหลินเจี๋ยเป็นแน่

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ

เขาทราบก่อนหน้านี้แล้วว่าพี่เขยของหลินเจี๋ยมีนามว่าเซี่ยไคเยว่ เป็นนายสิบแห่งค่ายอักษรติง พอเซี่ยงคุนเอ่ยเรียก ‘นายสิบเซี่ย’ ก็ทำให้เขาเข้าใจทุกสิ่งในทันที

“มาไวเสียจริง”

เจียงเป่ยครุ่นคิดในใจ

ดูท่าเซี่ยไคเยว่คงจะพบศพของหลินเจี๋ยหลังจากบดขยี้คนเถื่อนที่ตำบลซันเหมิน แล้วจึงตรงมายังค่ายอักษรมรณะนี้

โดยเข้าใจว่าหลินเจี๋ยถูกพวกเขาสังหาร

เซี่ยไคเยว่กวาดสายตามองเจียงเป่ย เย่เฟย และคนอื่น ๆ แววตาสองข้างเปล่งประกายอำมหิตน่าสะพรึง ถึงขั้นทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวยะเยือก “หลินเจี๋ยตายแล้ว พวกเจ้ารู้หรือไม่?”

“อะไรนะ? หลินเจี๋ยตายแล้ว?”

“เขา…ถูกคนเถื่อนสังหารรึ?”

คำพูดนี้ร่วงลง สีหน้าของเย่เฟยและพวกก็เปลี่ยนไปก่อน หันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่อยากเชื่อ

เจียงเป่ยเองก็เบิกตากว้าง ริมฝีปากถึงกับสั่นระริก ตามด้วยการกำหมัดแน่น “ไม่นึกเลยว่าหลินเจี๋ยจะ…ไอ้พวกคนเถื่อนชั่วช้านี่!”

ส่วนเซี่ยไคเยว่ พอถามคำถามนี้ออกไปแล้ว สายตาก็จับจ้องไปยังนัยน์ตาของทุกคนในทันที ต้องการดูว่าใครที่ประหลาดใจจริง ใครที่กำลังเสแสร้ง

แต่ไม่คิดเลยว่าการจับผิดอย่างเข้มงวดหลายต่อหลายหน กลับไม่มีผู้ใดแสดงอาการเสแสร้งเลยแม้สักคน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป