เมื่อกล่าวจบ ไท่จื่อก็ไม่ยอมให้องค์หญิงใหญ่โต้แย้ง รับสั่งให้บ่าวไพร่คนหนึ่งไปยังงานเลี้ยงเพื่อรับองค์ชายสี่กลับมาโดยเร็ว
เฉียวจงกั๋วคิดอยู่ในใจอย่างลำพอง หากเรื่องวันนี้ถึงพระกรรณฝ่าบาท จะต้องให้องค์หญิงใหญ่ถูกลงโทษสักยก!
วันนี้เรื่องเกิดที่จวนตระกูลเฉียว ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องตามไปด้วย แต่แก้วตาดวงใจในมือนี้ต้องจัดการให้เรียบร้อยเสียก่อน
พี่ใหญ่วันนี้เป็นเจ้าบ่าว ก็อย่ารบกวนเขาเลย ไปหาองค์ชายรองดีกว่า!
เฉียวจงกั๋วเพิ่งคิดมาถึงตรงนี้ จู่ๆ ก็มีกลุ่มคนรีบรุดเข้ามาทางนี้ พลางร้องเรียกอย่างร้อนรนว่า "ท่านอ๋อง เรื่องไม่ดีแล้ว!"
เฉียวจงกั๋วสะดุ้งโหยง แม้แต่เฉียวเจียวเจียวก็ตกใจจนเบิกตากว้าง
[คุณพระคุณเจ้า ไม่ใช่จะมีจุดพลาดอะไรอีกหรอกนะ?]
ผู้คนเข้ามาใกล้แล้ว คนนำคือแม่นมหลิว
เฉียวเจียวเจียวร้อนใจขึ้นมาทันที
[เกิดอะไรขึ้น? ทางท่านแม่มีเรื่องอะไรอีกหรือ? หรือว่าพี่สาวอันหนิง?]
เฉียวจงกั๋วก้าวพรวดพราดเข้าไปรับหน้า ยังไม่ทันเอ่ยปาก แม่นมหลิวก็รีบพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรนว่า
"ท่านอ๋อง ฮูหยินจับคนร้ายได้ที่สวนด้านหลัง! เร็วเข้า! พาตัวมาข้างหน้า!"
เฉียวเจียวเจียวเพ่งดูชัดๆ คนร้ายคนนี้หน้ากลมเล็ก บอบบาง หน้าตางดงาม ที่แท้ก็เป็นเด็กสาวคนหนึ่ง
เฉียวเจียวเจียวพลันกระจ่างแจ้ง
[นี่ก็คือสาวใช้ที่งานเลี้ยงสาดน้ำชาใส่พี่สาวอันหนิงนั่นเอง!]
แม่นมหลิวจ้องเขม็งไปที่สาวใช้นั้น พลางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า
"พระเจ้าช่วย! ในโลกนี้กลับมีหญิงสาวใจคออำมหิตเช่นนี้ ไม่เพียงแต่จงใจสาดน้ำชาในงานเลี้ยง แต่ยังโปรยยาสกปรก คิดร้ายต่อบรรดาฮูหยินและคุณหนูทั้งหลายในงาน!"
"ท่านอ๋อง ฮูหยินสั่งบ่าวให้ส่งตัวคนร้ายมาอยู่ใต้เท้าท่าน จะต้องสอบสวนให้กระจ่างว่า ผู้ใดกันที่ใจคอเหี้ยมโหดเช่นนี้ คิดทำลายงานวิวาห์ของท่านชายใหญ่!"