"พบท่านทูตพิเศษหลินแล้วหรือ?"
น้ำเสียงของลู่หยวนซานแฝงความประหลาดใจ
จากที่หยวนจื่อเว่ยและพวกบอก หลินไป๋หายตัวไปหนึ่งอาทิตย์ อาจถูกวังสี่เทพกับวังมังกรอัคคีแก้แค้น และน่าจะตายไปแล้ว
"ท่านลู่ ข้าต่างหาก"
อู๋ไป๋เอ่ยปากอย่างช้า ๆ
ลู่หยวนซานหัวเราะลั่น "หลินไป๋ เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?"
"ไม่เป็นไร"
"ดีมาก! เจ้าไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ฟังพวกเขาบอกว่าติดต่อเจ้าไม่ได้เป็นอาทิตย์ ข้าร้อนใจแทบบ้า"
อู๋ไป๋ยิ้มเย็นในใจ กล่าวว่า "ต้องลำบากท่านลู่เป็นห่วงแล้ว"
"อาทิตย์นี้เจ้าไปไหนมา?"
น้ำเสียงอู๋ไป๋เย็นลงหลายส่วน พูดเรียบ ๆ ว่า "หนีเอาตัวรอด"
ลู่หยวนซานเงียบไปครู่หนึ่ง ถามด้วยความเป็นห่วงว่า "เกิดเรื่องอะไรกันแน่?"
"ท่านลู่ ข้าอยากรู้ก่อน เรื่องที่ลงมือกับอู๋ไป๋ ทำไมข้าถึงไม่รู้?"
"ข้ากว่าจะเกลี้ยกล่อมให้อู๋ไป๋ร่วมมือกับพวกเราได้ ตอนนี้เป็นแบบนี้ จะร่วมมือกันต่อได้ยังไง?"
อู๋ไป๋มีสีหน้าโกรธเคือง น้ำเสียงเต็มไปด้วยโทสะ
ลู่หยวนซานเงียบไปสักพักแล้วว่า "หลินไป๋ เรื่องคราวนี้เป็นอุบัติเหตุ อย่าว่าแต่เจ้าไม่รู้เลย แม้แต่ข้าก็ถูกปิดบัง"
"เบื้องบนลงมือกับอู๋ไป๋ ไม่จำเป็นต้องบอกข้า"
"ถ้าข้ารู้ คงบอกเจ้าล่วงหน้าแน่ การทำลายความร่วมมือ ไม่มีประโยชน์อะไรกับข้าเลย"
ดวงตาอู๋ไป๋ฉายแวว เฮ่ออวิ๋นอี้ออกโรงคราวนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสหลักก็ไม่รู้ ดูท่าจะเป็นการสมรู้ร่วมคิดของพวกเจ้าตำหนักหลายคน