การที่วังมังกรอัคคีส่งคนมา อู๋ไป๋ไม่ได้แปลกใจสักนิด
ที่ภูเขาจิ่วเหล่ย สำนักมังกรดำถึงขั้นลงไม้ลงมือกับวังมังกรอัคคีโดยตรง
เยว่เจิ้งหยางชี้ไปที่เก้าอี้หินในลานบ้าน เป็นการบอกให้อู๋ไป๋นั่งลงก่อนแล้วค่อยคุยกัน
อู๋ไป๋นั่งลงพลางเริ่มบ่นทันที "นี่เหล่าถัง นายจะเอายังไงกันแน่ มาที่นี่ทีไรก็ให้ฉันนั่งบนเก้าอี้หินนี่ทุกที ก้นจะด้านเป็นตาปลาแล้วรู้ไหม"
"จัดห้องที่สบายกว่านี้ให้ทุกคนสักหน่อยไม่ได้หรือไง อีกไม่กี่วันหิมะก็จะตกแล้ว ถึงตอนนั้นเราจะมานั่งคุยกันกลางหิมะหรือไง"
ถังเฝ่ยหรานยิ้มเจื่อน "ผู้อาวุโสสิบ ด้านในมีห้องรับรองหรูครับ"
"ถ้าอย่างนั้น…ชงชามาสักกาเถอะ"
ถังเฝ่ยหราน "…"
"ผมไปเดี๋ยวนี้ล่ะ"
เยว่เจิ้งหยางยิ้มร่าเริงเอ่ยขึ้น "สองคนแก่ที่วังมังกรอัคคีส่งมารอบนี้ มีหนึ่งคนที่นายรู้จักดี"
"เหลยเฉาราน?"
เยว่เจิ้งหยางพยักหน้า "ฉลาดจริง ทายครั้งเดียวก็ถูก"
ก็โง่จริง วังมังกรอัคคีฉันรู้จักคนก็แค่หยิบมือเดียว ถ้าทายไม่ถูกนี่ก็อยู่ยากแล้ว ฝีมือประจบสอพลอของผู้อาวุโสห้ายังห่วยตลอดกาล…อู๋ไป๋วิจารณ์ในใจ
เยว่เจิ้งหยางพูดต่อ "ท่านเจ้าสำนักเอ็นดูนายจริง ๆ เลยนะ เมื่อคืนเจ้าเก้าก็รายงานไปว่านายคิดจะล้มสำนักมังกรดำ ท่านเจ้าสำนักไม่พูดพร่ำทำเพลง ส่งเราสองคนแก่ให้ออกเดินทางกลางดึกทันที"
"แถมยังกำชับมาว่า ปฏิบัติการครั้งนี้ให้นายเป็นผู้บัญชาการเต็มตัว"
อู๋ไป๋ยิ้มแป้น "ไว้จะแนะนำสาวสวยให้ท่านสักสองคน ให้หาไอหนุ่มกลับคืน"