"เหลยเหิง เกิดอะไรขึ้น"
เมื่อเห็นเหลยเหิงเดินกลับมาจากเคาน์เตอร์โรงแรมด้วยสีหน้าขมวดคิ้ว ชายชราคนหนึ่งก็ถามขึ้น
"ผู้อาวุโสเจ็ด โรงแรมเต็มแล้วขอรับ"
ข้าง ๆ หญิงชราที่ถือไม้เท้าหัวมังกรเอ่ยว่า "งั้นก็เปลี่ยนโรงแรมอื่น ถ้าไม่ได้ก็หาที่พักสักคืนหนึ่ง คนยุทธภพไม่ต้องพิถีพิถันมาก"
หญิงชราผู้นี้ไม่ธรรมดา นางคือผู้อาวุโสแปดแห่งวังมังกรอัคคี ผู้อาวุโสหญิงเพียงคนเดียว วิทยายุทธ์ล้ำลึก เกือบจะก้าวเข้าสู่ขั้นสวรรค์ระดับล่าง
น่าเสียดาย แม้จะเกือบถึง แต่ก็เป็นช่องว่างที่ข้ามได้ยาก นางติดอยู่ที่ครึ่งก้าวนี้มากว่าสิบปีแล้ว ไม่อาจทะลวงผ่านได้เลย
ชายชราท่าทางกำยำอีกคนคือผู้อาวุโสเก้าแห่งวังมังกรอัคคี ครั้งนี้เพื่อสมบัติในถ้ำมังกร วังมังกรอัคคีส่งผู้อาวุโสมาสามคนและศิษย์ฝีมือดีอีกหลายคน
ผู้อาวุโสเก้าพูดด้วยเสียงทุ้มว่า "ตลอดทางที่ผ่านมา เจอผู้ฝึกยุทธ์ไม่น้อย ดูท่าเรื่องถ้ำมังกรคงรั่วไหลออกไปแล้ว"
"แถมพวกมันยังจับตาดูความเคลื่อนไหวของเราทั้งในที่แจ้งและในที่ลับ"
เหลยเหิงพูดอย่างหัวเสียว่า "ต้องเป็นโจวจื่ออันไอ้เลวนั่นแน่ที่ปล่อยข่าว"
โจวจื่ออันเป็นเพื่อนสนิทของเขา เรื่องถ้ำมังกรเขาเล่าให้โจวจื่ออันฟังแค่คนเดียว แต่ไม่นานเขาก็ถูกคนจากประตูเทียนหลัวควบคุมตัว ยังดีที่อู๋ไป๋ช่วยไว้
เขาอยากหาเรื่องโจวจื่ออันมาตลอด แต่ยังไม่มีโอกาส
"เรื่องมันเกิดไปแล้ว พูดไปก็ไร้ประโยชน์"
"แต่ว่า ใครกล้าแตะต้องของของวังมังกรอัคคีเรา ก็ฆ่ามันทิ้งเสีย"
ผู้อาวุโสแปดแม้เป็นสตรี แต่มีนิสัยแข็งกร้าว พูดจาแบบเผด็จการ