นี่เป็นครั้งที่สองที่เข้ามา ของทุกอย่างในห้องยังคงเหมือนเดิม แม้แต่เอกสารบนโต๊ะก็ไม่ขยับเขยื้อน
ห้องทำงานกว้างใหญ่เปิดโล่งจนมองเห็นได้ทั่ว ถังเจาครุ่นคิด: กระดูกของโจวหลงกับพวกพ้องถูกซ่อนไว้ที่ไหนกัน?
หนึ่ง รองอธิการบดีมีความสามารถพิเศษในการซ่อนเร้น สอง ห้องทำงานมีห้องลับ สาม มีมิติอีกชั้นหนึ่งอยู่
ถังเจาเริ่มค้นจากตู้หนังสือข้าง ๆ พลิกดูทั่วทุกแห่ง ทั้งเคาะสำรวจด้วย แต่น่าเสียดายที่ไม่พบกลไกลับใด ๆ
หรือจะเป็นกรณีหนึ่งกับสามจริง ๆ?
เธอหอบหายใจ มือยันผนังไว้
...เดี๋ยวก่อน
ผนังทั้งสี่ด้าน มีสามด้านที่แขวนภาพตกแต่งไว้ คล้ายคำขวัญอย่าง «คุณธรรมดุจแผ่นดิน บรรทุกสรรพสิ่ง» หรือ «วิถีสวรรค์ตอบแทนความเพียร» เป็นภาพเขียนอักษรที่ช่วยกลบเกลื่อนความบกพร่องด้านคุณธรรมของรองอธิการบดี
แต่ผนังตรงหน้าเธอกลับสะอาดโล่ง มีเพียงกระถางต้นไม้ไม่กี่ใบวางอยู่บนพื้น
ตอนถังเจาเข้ามาในห้องทำงาน สิ่งแรกที่เธอคิดคือมันสะอาดเป็นระเบียบ จิตใต้สำนึกจึงมองข้ามผนังด้านนี้ไป แต่พอมองอีกครั้งตอนนี้ เธอกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกไป
เธอคิดมากไปเอง หรือว่านี่คือคำใบ้ของดันเจี้ยนจริง ๆ?
ภาพโจวหลงทุบผนังผุดวาบขึ้นในหัว เธอชะงักด้วยความตกตะลึง
ชั่วพริบตานั้นราวกับก้าวข้ามห้วงเวลา เหตุการณ์ในวันนั้นประหนึ่งสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ถังเจารู้แล้วว่าโจวหลงกับเจียงเซิงต้องการจะบอกอะไร
เธองอนิ้วเคาะผนังข้างตัว เสียง «ตึ้ก ๆ» ดังทึบแน่น
ถังเจาเดินไปเคาะผนังฝั่งตรงข้าม
«ก๊อก ๆ»
ข้างในกลวงจริงด้วย!
ความยินดีที่เดาถูกแล่นวาบขึ้นมาถึงก้นกบ เธอรู้สึกว่าความเจ็บปวดทั่วร่างทนไหวขึ้นมาบ้าง