เกมเอาชีวิตรอด: ฉันเก็บค่าเช่าในแดนผี [อนันต์]

ตอนที่ 46 เกมเอาชีวิตรอด: ฉันเก็บค่าเช่าในโลกภูต【ไร้สิ้นสุด】

7 นาที· 1.5K คำ

ถึงเวลาเข้างานแล้ว ถังเจานั่งประจำโต๊ะทำงานและลงเวลา

ชีวิตมนุษย์เงินเดือนสุดโหดแบบนี้ยังต้องทนต่ออีก 6 วัน เธอหาวหวอด นึกอยากเสนอแนะผู้ดูแลเกมจากใจจริงว่า ช่วยปรับปรุงสภาพแวดล้อมในเกม เพิ่มประสบการณ์การเล่นให้ผู้เล่นหน่อยได้ไหม!!!

นี่มันเกมที่ไหนกัน นี่มันใช้แรงงานเยี่ยงทาสในโลกภูตชัด ๆ

【คุณมีข้อความใหม่ที่รอการตอบกลับ】

ถังเจาจำใจเปิดดู

รักเดียวแห่งเขตปี้ลั่ว: อยู่ไหม 4444

ฝ่ายบริการลูกค้า 4444: อยู่นี่จ้ะคนดี [พระอาทิตย์]

รักเดียวแห่งเขตปี้ลั่ว: บอกไว้ก่อนนะ ข้อเสนอแนะที่คุณยื่นไปมีประโยชน์มาก

ฝ่ายบริการลูกค้า 4444: มีประโยชน์ก็ดีแล้วจ้ะคนดี

【รักเดียวแห่งเขตปี้ลั่วให้ทิปฝ่ายบริการลูกค้า 4444: เหรียญภูต 500 เหรียญ】

มือที่กำลังพิมพ์ของถังเจาชะงักไป ก่อนจะรีบพ่นคำเยินยอราวกับสายรุ้งออกมาเป็นพรวน

รักเดียวแห่งเขตปี้ลั่วดูจะชินกับคำประจบมานานแล้ว จึงตอบกลับอย่างเฉยเมย แต่กลับส่งข้อสงสัยใหม่มาอีก

รักเดียวแห่งเขตปี้ลั่ว: คือมีเรื่องหนึ่ง ฉันเรียนจบมาหลายปีแล้ว รู้ว่ามหาวิทยาลัยมีตรวจหอพัก แต่เดี๋ยวนี้ถึงกับตรวจไปถึงสถานบันเทิงเลยเหรอ

รักเดียวแห่งเขตปี้ลั่ว: ตอนนั้นฉันกำลังจูบดูดดื่มกับเจ้าตัวเล็กของฉันอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงดังโครม คนที่เข้ามาบอกว่าเป็นรองหัวหน้าฝ่ายกิจการนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเหมยเหมย

รักเดียวแห่งเขตปี้ลั่ว: มหาวิทยาลัยบ้านไหนกันให้รองหัวหน้าฝ่ายวิ่งโร่มาจับคนถึงสถานบันเทิงกลางดึก

ถังเจา: “……” เอ่อ เรื่องนี้พูดยาก

ฝ่ายบริการลูกค้า 4444: คนดี ทางนี้ก็ไม่ทราบเหมือนกันจ้ะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป