เกมเอาชีวิตรอด: ฉันเก็บค่าเช่าในแดนผี [อนันต์]

ตอนที่ 18 มหาวิทยาลัยหยางกวง (6) “ที่แท้ก็เป็นไข้”

7 นาที· 1.5K คำ

ถังเจากับไป๋เหิงขยับเข้าไปดู เป็นภาพถ่ายคู่ของหญิงสาวกับชายวัยกลางคน เมื่อพิจารณาจากใบหน้าแล้ว ทั้งคู่มีส่วนคล้ายกันอยู่หลายจุด

เสิ่นซูเหยาชี้ไปที่ชายในภาพแล้วพูดว่า “ผู้ชายคนนี้ฉันรู้จัก รองอธิการบดี ในมือถือฉันบันทึกชื่อเขาไว้ว่า ‘พ่อ’”

ถังเจาถามขึ้นก่อนว่า “ผีตนนั้นบาดเจ็บค่อนข้างหนักใช่ไหม”

เสิ่นซูเหยาถามอย่างประหลาดใจ “รู้ได้ยังไง”

ถังเจา “...มันมาเคาะประตูหอฉันกลางดึก”

“โดนเธออัดมารอบหนึ่งหรือไง” เสิ่นซูเหยามีคำว่า “ดูไม่ออกเลยนะ” เขียนอยู่ในตาซ้าย ส่วนตาขวาเขียนว่า “ตัวเล็กแค่นี้ยังต่อยตีกับเขาได้ด้วยเหรอ” เธออดทอดถอนใจไม่ได้ “ซ่อนฝีมือไว้ลึกจริง ๆ มิน่าฉันถึงสู้มันได้”

นั่นเป็นผีระดับดีเชียวนะ เธอเองก็อาศัยพรสวรรค์ถึงกล้าเปิดประตูออกไปสู้

“...ไม่ใช่” ถังเจาพูด “ฉันโดนผีตัวอื่นอัดมา”

เธอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างคร่าว ๆ แล้วเสริมเรื่องสมุดบันทึกกับหนังสือพิมพ์อีกครั้ง ฟังจนเสิ่นซูเหยากับไป๋เหิงอ้าปากค้าง

เสิ่นซูเหยา “เธอหมายความว่า เธอนอนกับผีสามตัวมาทั้งคืนเหรอ”

ไป๋เหิง “...สุดยอด”

เสิ่นซูเหยา “เธอเป็นสาวงามตัวน้อย ฉันเป็นรุ่นน้องเสิ่น ส่วนเขาเป็นรุ่นพี่ไป๋ แชตระหว่างฉันกับเขายังหยุดอยู่ที่วันก่อน ตอนฉันส่งคำว่า ‘ที่รัก’ ไป แล้วเขาตอบกลับมาด้วยสติกเกอร์จุ๊บ พอเอามารวมกับเรื่องที่เธอเพิ่งเล่า ดูท่า ‘ฉัน’ จะเป็นมือที่สามสินะ”

ถังเจามองรูปถ่ายบนโต๊ะ ใจกระตุกวูบขึ้นมาแล้วพูดว่า “หรือว่ารองอธิการบดีปกปิดความจริงเรื่องการตายของเจียงเซิงเพื่อช่วยลูกสาวตัวเอง”

เสิ่นซูเหยา “แล้วทำไมรูมเมตสามคนของเจียงเซิงถึงตายล่ะ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป