หลังจากเสี่ยวเฝิ่นพาผู้เล่นเข้ามาแล้ว ก็พูดว่า «นี่คือสำนักงานของพวกคุณ»
จากนั้นก็ส่ายเอวเดินจากไปอย่างลื่นไหล
ในสำนักงานมีที่นั่งว่าง 10 ที่ หลังผู้เล่นคนอื่น ๆ เข้าไปเลือกที่นั่งกันเรียบร้อย พอถึงคิวถังเจา ก็เหลือเพียงสองที่ตรงประตู เธอจึงเลือกที่นั่งติดประตู โดยเว้นที่นั่งว่างหนึ่งตัวคั่นจากผู้เล่นที่อยู่ข้าง ๆ
พื้นที่ทำงานของผู้เล่นแต่ละคนมีฉากกั้น เมื่อนั่งประจำที่ก็จะมองไม่เห็นผู้เล่นคนอื่น บนโต๊ะทำงานมีจอแสดงผลหนึ่งเครื่อง ซึ่งขึ้นข้อความว่าต้องลงเวลาเข้างาน
ตอนนี้เหลืออีก 9 นาทีก่อนเริ่มงาน ผู้เล่นคนอื่น ๆ จึงจับกลุ่มคุยกันเป็นหย่อม ๆ
«ฉันรู้จักดันเจียนนี้ เนื้องานคือคอยคุยเป็นเพื่อนลูกค้า บางคนยังต้องการให้เปิดเครื่องไว้ด้วย ข้อเรียกร้องสารพัดรูปแบบ แค่ไม่ถูกใจนิดหน่อยก็ให้คะแนนแย่แล้ว...»
«ถ้าเป็นแบบนี้ควรทำยังไงล่ะ?»
«...ฉันเสียเงินซื้อข่าวมา แล้วยังแบ่งให้พวกเธอรู้ก็นับว่าใจดีแล้ว ให้ฉัน 10 เหรียญภูตสิ แล้วฉันจะเล่าที่เหลือให้ฟัง»
«พวกเราก็เป็นผู้เล่นเหมือนกัน ไม่เห็นต้องงกขนาดนั้นเลย...»
ถังเจาหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วตรวจดูข้อความใหม่ก่อน
คณะกรรมการมหาวิทยาลัยตอบกลับตั้งแต่วันถัดจากวันที่เธอออกจากดันเจียนแล้วว่า จัดการเรื่องเรียบร้อย ต่อมาอีกหลายวันก็ส่งลิงก์มาให้เธออีกสองสามลิงก์ คงรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่ในโลกภูต จึงไม่ได้ส่งข้อความมาอีก
ถังเจากดเปิดลิงก์แรก เป็นข่าวเกี่ยวกับโรงแรมสงบสุข
«ระยะนี้หน่วยงานภาษีได้รับจดหมายแจ้งเบาะแสโดยไม่เปิดเผยชื่อหลายฉบับ กล่าวหาโรงแรมสงบสุขว่ามีพฤติการณ์หลีกเลี่ยงและหนีภาษี... จากการตรวจสอบพบว่าโรงแรมสงบสุขหลีกเลี่ยงและหนีภาษีจริง อีกทั้งยังมีพฤติการณ์ผิดกฎหมาย เช่น การติดสินบนและการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ทางเพศ... จึงมีคำสั่งให้โรงแรมสงบสุขชำระภาษีเพิ่มเติม เงินเพิ่ม และค่าปรับ รวมเป็นเงิน 4,521,400 เหรียญภูต ขณะเดียวกัน พฤติการณ์ผิดกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับผู้รับผิดชอบโรงแรมสงบสุขได้ส่งให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสอบสวนแล้ว... หน่วยงานภาษีจะเพิ่มความเข้มงวดในการตรวจสอบและเปิดโปงพฤติการณ์หลีกเลี่ยงและหนีภาษีอย่างต่อเนื่อง...»