เกมเอาชีวิตรอด: ฉันเก็บค่าเช่าในแดนผี [อนันต์]

ตอนที่ 30 โรงแรมสงบสุข (7) «รับรองว่าจะปรนนิบัติคุณจนสบายสุด ๆ!»

8 นาที· 1.9K คำ

ถังเจาลงไปยังชั้นใต้ดินหนึ่งอีกครั้ง ที่นี่แทบทั้งหมดเป็นพื้นที่ทำงานและพักผ่อนของพนักงานโรงแรมสงบสุข ทางเดินมีกลิ่นเนื้อเน่าปะปนกับกลิ่นเท้า เธอสวมหน้ากากเงียบ ๆ แล้วตามภูตผีพนักงานบริการไปยังห้องครัว

ห้องครัวกว้างมาก แต่กลับดูสกปรกรกรุงรัง พื้นเต็มไปด้วยรอยดำ น้ำร้อนเดือดพล่านส่งไอขาวออกมา ปกคลุมห้องครัวไปทั่ว ถังเจาเหลือบมองตามสบาย ก็เห็นขาโชกเลือดหลายข้างห้อยอยู่บนราว เมื่อเลื่อนสายตาขึ้นไปก็เห็นศีรษะหลายสิบหัวแขวนอยู่ด้านบน ไอร้อนลอยขึ้นไปอบจนศีรษะเหล่านั้นดำเกรียม

เธอละสายตากลับมา แล้วพบว่าห้องครัวที่เมื่อครู่ยังอึกทึกเงียบลงตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ พอมองเข้าไปด้านใน เหล่าภูตผีพ่อครัวที่กำลังง่วนอยู่กับงานต่างหยุดมือพร้อมกัน หันมาจ้องเธอ

ลมหายใจของถังเจาชะงักไป

มีเสียงเคลื่อนไหวดังมาจากด้านหลัง เธอหันไปขวางเจียงเยี่ยนไว้ «ไม่ต้องดูแล้ว ไปกันเถอะ»

เจียงเยี่ยนไม่ได้เห็นสภาพในห้องครัวชัด ๆ เห็นเพียงภูตผีพนักงานบริการที่อยู่ข้าง ๆ มีสีหน้าโล่งอก รีบพาทั้งสองออกไป

ถังเจาครุ่นคิดแล้วพูดว่า «ฉันคงไม่อยากกินอาหารที่ดันเจี้ยนจัดให้อีกแล้ว»

เจียงเยี่ยนเดาว่าคำพูดนี้คงเกี่ยวกับภาพที่เธอเห็นในห้องครัว จึงรับมุกอย่างรู้ใจ «ผมทำเอง! รับรองว่าจะปรนนิบัติคุณจนสบายสุด ๆ!»

ถังเจาผู้เคยอ่านหนังสือมากมายในเว็บไซต์ชื่อดังแห่งหนึ่ง รู้สึกเพียงว่าประโยคนี้คุ้นหูเหลือเกิน

เธอ «…ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้»

ทั้งสองขึ้นลิฟต์กลับไปยังชั้น 44 ถังเจาเรียกภูตผีพนักงานบริการไว้ ก่อนหยิบผัดผักกาดขาวจานหนึ่งออกมาจากพื้นที่เก็บของ

เจียงเยี่ยนมองจานอาหารในมือเธอ แล้วพูดอย่างไม่แน่ใจ «ทำไมรู้สึกเหมือนเป็นฝีมือผมเลย…»

ภูตผีพนักงานบริการมีสีหน้าเคลิบเคลิ้มเสียแล้ว หัวแทบจะยื่นไปแนบกับจาน

ถังเจายิ้มน้อย ๆ ก่อนคลายข้อสงสัยให้เจียงเยี่ยน «ก็คุณเป็นคนผัดนั่นแหละ»

เธอยื่นจานอาหารในมือให้ภูตผีพนักงานบริการ «กินสิ»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป