หน่วยรักษาความปลอดภัยตามหาร่มของถังเจากลับมาได้ บางจุดบนผ้าร่มถูกเกี่ยวจนขาด แต่โครงร่มยังแข็งแรงดี
เธอใช้ร่มพยุงตัว ลากร่างอ่อนล้ากลับไปยังห้อง 444 ประตูใหญ่ถูกรื้อออกไปแล้ว ภายในห้องเละเทะไปหมด ภูตบ้านนอนหมดสภาพอยู่ท่ามกลางเศษกระจก
ถังเจาย่อตัวลงมองมัน พินิจดูอย่างละเอียดแล้ววิจารณ์ว่า “เดี๋ยวนี้ภูตล้มลงไปก็นอนเลย ท่านอนดูไม่ได้จริง ๆ”
ภูตบ้านที่แกล้งตาย: “...”
ขอบคุณนะ มันแทบจะถูกทำให้โมโหจนฟื้นขึ้นมาแล้ว
ประตูห้องนอนก็หายไปด้วย ถังเจาจึงทิ้งตัวลงบนโซฟาเสียเลย นอนไม่กล้าหรอก เธอคงต้องอดนอนให้ผ่านวันที่สามไปให้ได้
เธอค้นไปทั่ว แต่หารีโมตไม่เจอ กลับเจอโทรศัพท์ที่แตกยับอยู่ตรงมุมห้อง เป็นของภูตบ้าน
เธอกดปุ่มเปิดเครื่อง แล้วพบว่ายังใช้ได้
ถังเจาครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะนึกแผนขึ้นมาได้
เธอเปิดแอปเถาเป้าค้นหาโทรศัพท์ วงกลมเล็ก ๆ บนหน้าเว็บหมุนอยู่สองสามรอบ สินค้ามากมายหลากหลายก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
เธอเลื่อนดูอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจซื้อเครื่องที่แพงที่สุด โดยเลือกจัดส่งภายในเมือง
เมื่อถึงหน้าชำระเงิน เธอก็เดินไปหา ภูตบ้านยังนอนอยู่บนพื้น ส่งเสียงครางงึมงำ ดูท่าจะเจ็บไม่น้อย
ถังเจายกมือขึ้นหมายจะตบให้มันตื่น แต่พอยกขึ้นได้ครึ่งทางก็ลดมือลง
เธอเปลี่ยนวิธีแล้วพูดว่า “ว้าว เงินเยอะจัง เก็บเงินได้แล้ว!”
ภูตบ้านเบิกตาโพลงทันที
“ติ๊ง! ผ่านการยืนยันใบหน้าแล้ว กำลังสั่งซื้อ... สั่งซื้อสำเร็จ! สินค้าจะจัดส่งพรุ่งนี้เวลา 8 โมงเช้าโดยประมาณ คุณสามารถเลือกเวลารับสินค้าได้เอง”